Częstym  problemem właścicieli nieruchomości gruntowych są porastające na ich działkach drzewa lub krzewy, które utrudniają, czy nawet uniemożliwiają zagospodarowanie terenu, w tym jego zabudowę. Niestety nie zawsze da się łatwo pozbyć drzew i krzewów. Zasadą jest bowiem, że ich usunięcie wymaga uprzedniego uzyskania na to zezwolenia, a tylko w pewnych – choć dość licznych – wypadkach nie ma takiego wymogu.

JAKIE DRZEWA I KRZEWY MOŻNA USUNĄĆ BEZ ZEZWOLENIA?

Niniejszy artykuł zaczniemy zatem niejako od tyłu, tzn. od tego, jakie drzewa i krzewy można usunąc bez konieczności uzyskiwania na to zezwolenia. Pozwoli to zatem na szybsze ustalenie, czy w danym wypadku potrzeba uzyskać zezwolenia na wycinkę drzew lub krzewów.

I tak, lista wyjątków od obowiązku uzyskania zezwolenia na wycinkę drzew jest dość długa. M.in. nie jest wymagane zezwolenie na usunięcie:

1. krzewu albo krzewów rosnących w skupisach o powierzchni do 25 m²,
2. drzew, których obwód pnia na wysokości 5 cm w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego oraz klonu srebrzystego nie przekracza 80 cm, w przypadku kasztanowca zwyczajnego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego nie przekracza 65 cm, a w przypadku pozostałych gatunków drzew nie przekracza 50 cm,
3. drzew lub krzewów, które rosną na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych i są usuwane na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej (przy czym w przypadku drzew o obwodach przekraczających wartości, o których mowa w punkcie 2. powyżej, niezbędnym jest dokonanie uprzedniego zgłoszenia zamiaru takiej wycinki – wówczas organ dokonuje oględzin i może w ciągu następnych 14 dni wnieść sprzeciw, dopiero zaś gdy takiego sprzeciwu organ nie wniesie, to można przystąpić do wycinki drzewa),
4. drzew lub krzewów usuwanych w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego.

Przypadków jest oczywiście dużo więcej, ale z praktycznego punktu widzenia są one już mniej istotne. Sygnalizuję jednak, że pełna ich lista wymieniona jest w art. 83f ust. 1 ustawy o ochronie przyrody.

Wspomnieć przy tym trzeba, że jeżeli brak potrzeby uzyskania zezwolenia na wycinkę drzewa uzasadniony był okolicznościami, o których mowa w punkcie trzecim powyżej, a następnie – w ciągu 5 lat od daty oględzin – wystąpiono o wydanie pozwolenia na budowę, co miałoby związek z prowadzeniem działalności gospodarczej i inwestycja byłaby realizowana na części nieruchomości, na której rosło usunięte drzewo, to wówczas organ nałoży obowiązek uiszczenia opłaty za usunięcie drzewa.

W sytuacji natomiast kiedy nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 83f ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, to niestety do usunięcia drzewa lub krzewu niezbędnym będzie uprzednie uzyskanie na to zezwolenia.

KTO UDZIELA ZEZWOLENIA?

Właściwym do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu jest co do zasady wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Gdy jednak drzewa rosną na terenie wpisanym do rejestru zabytków, to wówczas właściwy jest wojewódzki konserwator zabytków.

Organy nie działają jednak z urzędu. Zezwolenie wydawane jest dopiero na wniosek strony.

KTO MOŻE UZYSKAĆ ZEZWOLENIE?

Z wnioskiem o zezwolenie na wycinkę drzew lub krzewów może wystąpić:

1. właściciel nieruchomości,
2. użytkownik wieczysty,
3. inny posiadacz nieruchomości (np. dzierżawca) – za zgodą właściciela nieruchomości,
4. właściciel tzw. urządzeń przesyłowych, jeżeli drzewo lub krzew zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń.

JAKIE ELEMENTY POWINIEN ZAWIERAĆ WNIOSEK?

Wniosek o zezwolenie na wycinkę drzew lub krzewów powinien zawierać:

1. imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę posiadacza i włąściciela nieruchomości albo urządzeń przesyłowych,
2. oświadczenie o posiadanym tytule prawnym władania nieruchomością albo urządzeniami przesyłowymi,
3. zgodę właściciela nieruchomości, jeżeli jest wymagana,
4. nazwę gatunku drzewa lub krzewu,
5. obwód pnia drzewa mierzony na wysokości 130 cm (gdy drzewo ma więcej pni – obwód każdego z nich, a gdy nie ma pnia – obwód pnia bezpośrednio poniżej korony drzewa),
6. wielkość powierzchni, z której zostanie usunięty krzew,
7. miejsce, przyczynę, termin zamierzonego usunięcia drzewa lub krzewu, oraz wskazanie, czy usunięcie wynika z celu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej,
8. rysunek, mapę albo wykonany przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane projekt zagospodarowania działki lub terenu w przypadku realizacji inwestycji, dla której jest on wymagany zgodnie z prawem budowlanym – określające usytuowanie drzewa lub krzewu w odniesieniu do granic nieruchomości i obiektów budowlanych istniejących lub projektowanych na tej nieruchomości,
9. projekt planu nasadzeń zastępczych lub przesadzenia drzewa lub krzewu – jeżeli są planowane, wykonany w formie rysunku, mapy lub projektu zagospodarowania działki lub terenu, oraz informację o liczbie, gatunku lub odmianie drzew lub krzewów oraz miejscu i planowanym terminie ich wykonania,
10. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach albo postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000, w przypadku realizacji przedsięwzięcia, dla którego wymagane jest ich uzyskanie, oraz postanowienie uzgadniające wydawane przez właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska w ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli jest wymagana lub została przeprowadzona na wniosek realizującego przedsięwzięcie,
11. zezwolenie w stosunku do gatunków chronionych, jeżeli zostało wydane.

Najczęściej takie wnioski sporządzane są na formularzach przygotowanych wcześniej przez organ. Do takich formularzy niezbędnym jest jednak dołączenie brakujących dokumentów (np. oświadczenia o zgodzie właściciela, planu nasadzeń / przesadzeń drzew).

OGLĘDZINY 

Jednym z obowiązków organu w sprawie o zezwolenie na wycinkę drzew lub krzewów jest dokonanie oględzin, w ramach których organ powinien zweryfikować przygotowaną przez wnioskodawcę inwentaryzację drzew (co powinno sprowadzać się do zweryfikowania gatunków i pomiarów obwodów drzew), jak też ustalić, czy w ich obrębie nie znajdują się jakieś gatunki chronione.

OPŁATA

Zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu łączy się z obowiązkiem uiszczenia stosownej opłaty. Wysokość opłaty ustala się mnożąc liczbę cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm i stawkę opłaty.

Jeżeli drzewo na wysokości 130 cm posiada kilka pni za obwód pnia drzewa przyjmuje się sumę obwodu pnia o największym obwodzie oraz połowy obwdodów pozostałch pni, a gdy nie posiada pnia, to za obwód pnia drzewa przyjmuje się obwód pnia mierzony bezpośrednio poniżej korony drzewa.

W przypadku krzewów opłatę ustala się mnożąc liczbę metrów kwadratowych powierzchni gruntu pokrytej usuwanymi krzewami i stawkę opłaty.

Wysokość stawek określona jest w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 3 lipca 2017 roku w sprawie wysokości stawek za usunięcie drzew i krzewów.

ZWOLNIENIE Z OPŁATY

Choć zasadą jest naliczanie opłaty za zewolenie na wycinkę drzew, to jednak są od tego dość liczne wyjątki. W szczególności nie nalicza się opłaty za usunięcie:

1. drzew lub krzewów, na których usunięcie nie jest wymagane zezwolenie,
2. drzew lub krzewów, które zagrażają bezpieczeństwu ludzi lub mienia w istniejących obiektach budowlanych lub funkcjonowaniu urządzeń przesyłowych,
3. drzew lub krzewów, które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego lub kolejowego albo bezpieczeństwu żeglugi,
4. drzew, których obwód pnia mierzony na wysokości 130 cm w przypadku topoli, wierzb, kasztanowca zwyczajnego, klonu jesionolistnego, klonu srebrzystego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego nie przekracza 120 cm, a w przypadku pozostałych gatunków drzew nie przekracza 80 cm, a usunięcie drzew jest dokonywane w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania innego niż rolnicze, zgodnego z przeznaczeniem terenu, określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
5. krzewu lub krzewów rosnących w skupiskach, pokrywających grunt o powierzchni do 50 m², w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania innego niż rolnicze, zgodnego z przeznaczeniem terenu, określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
6. drzew lub krzewów, które obumarły lub nie rokują szansy na przeżycie, z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości.

NASADZENIA ZASTĘPCZE LUB PRZESADZENIA

Wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu może być uzależnione od określonych przez organ nasadzeń zastępczych lub przesadzeń drzew lub krzewów. Wbrew pozorom takie rozwiązanie może być nawet korzystne. W przypadku bowiem naliczenia opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu oraz uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu albo wykonania nasadzeń zastępczych, to organ odracza termin uiszczenia opłaty za jego usunięcie na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie lub wykonanie nasadzeń zastępczych.

Co więcej, jeżeli przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy zachowały żywotność po upływie powyższego okresu lub nie zachowały żywotności z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należność z tytułu upłaty za usunięcie drzew lub krzewów podlega umorzeniu.

Jeżeli natomiast przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy, albo część z nich, nie zachowały żywotności po upływie okresu, o którym mowa powyżej z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zachowały żywotności.

Analogicznie, w przypadku niewykonania nasadzeń zastępczych lub części z nich, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane.

INNE POLECANE ARTYKUŁY

Adwokaci prowadzący bloga www.maszprawo.edu.pl przygotowali również inne artykuły, które mamy nadzieję zainteresują naszych czytelników: 

• Wycinka drzew a okres lęgowy ptaków
• Lex Szyszko – o zezwoleniu na wycięcie drzewa

*****

W razie jakichkolwiek pytań, ewentualnie potrzeby pomocy w tego typu sprawach, zapraszamy do skorzystania z formularza kontaktowego:

Artykuł Wycinka drzew i krzewów pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Niemal cały świat, w tym również Polska, od pewnego czasu żyje przede wszystkim wirusem SARS-CoV-2, którego bardziej popularna nazwa to „koronawirus„. Nie jest to zresztą nic dziwnego, wszakże koronawirus  oddziałuje na życie i zdrowie nasze, naszych bliskich, czy ludzi których znamy.  Można wręcz pokusić się o tezę, że koronawirus w chwili obecnej ma wpływ na życie niemal każdego człowieka. 

Z uwagi na to, że nasz blog zajmuje się tematyką prawniczą, to nie będziemy zajmować się etiologią  koronawirusa, jego objawami medycznymi, działaniami prewencyjnymi, czy też sposobem leczenia osób zakażonych, lecz skupimy się na tym, w jaki sposób koronawirus wpłynął na sytuację prawną Polaków.

OGŁOSZENIE STANU EPIDEMII KORONAWIRUS

20 marca 2020 roku Minister Zdrowia Łukasz Szumowski wydał dwa rozporządzenia. Pierwszym z nich odwołał na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego, utrzymując przy tym ważność wydanych dotychczas decyzji, poleceń, wytycznych i zaleceń.

Nie oznacza to bynajmniej, że sytuacja epidemiczna w Polsce się poprawiła. Jest wręcz przeciwnie. Drugim bowiem rozporządzeniem Minister Zdrowia ogłosił na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, w okresie od 20 marca 2020 roku do odwołania, stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Rozporządzenie to weszło w życie z dniem ogłoszenia.

W związku z powyższym niezbędnym jest przedstawienie skutków wejścia w życie tego drugiego rozporządzenia. Samo rozporządzenie liczy sobie 6 stron i jest dostępne na stronie ministerstwa. My postaramy się przedstawić tylko najważniejsze naszym zdaniem kwestie.

OGRANICZENIA W PRZEMIESZCZANIU SIĘ

W pierwszej kolejności zasygnalizować należy, że ogłoszenie stanu epidemii koronawirusa ma wpływ na możliwość przemieszczania się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Przede wszystkim wstrzymane zostało przemieszczanie się pasażerów w transporcie kolejowym wykonwanym z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Transport kolejowy wewnątrz granic RP nie uległ natomiast żadnym zmianom, oczywiście poza ewentualnymi zmianami dokonanymi przez samych przewoźników, a podyktowanych obawami przed zakażeniem koronawirusem.

Natomiast przekraczanie granicy państwowej RP w inny niż koleją sposób, w celu udania się do swojego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium RP wymaga teraz:

1. przekazania funkcjonariuszowi Straży Granicznej:
   • informacji o adresie miejsca zamieszkania lub pobytu, w którym będzie odbywana obowiązkowa kwarantanna oraz
   • numeru telefonu do kontaktu,
2. odbycia, po przekroczeniu granicy państwowej, obowiązkowej kwarantanny, trwającej 14 dni, licząc od dnia następującego po przekroczeniu tej granicy.

Nie dotyczy to jednak sytuacji, tzn. obowiązki te nie mają zastosowania, w przypadkach przekraczania granicy RP w ramach wykonywania czynności zawodowych:

•  w RP lub państwie sąsiadującym przez osobę wykonującą czynności zawodowe w tych państwach,
• przez załogę statku,
• przez kierowców wykonujących przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu drogowego lub międzynarodowego transportu kombinowanego,
• przez kierowców wykonujących przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu drogowego lub międzynarodowego transportu kombinowanego powracających z zagranicy innymi środkami transportu niż pojazd, w którym jest wykonywany transport drogowy w celu odbioru odpoczynku albo po odebraniu za granicą odpoczynku.

Obowiązki te nie dotyczą również przekraczania granicy RP przez żołnierzy RP lub wojsk sojuszniczych, funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Ochrony Państwa, wykonujących zadania służbowe.

KWARANTANNA

Osoba odbywająca obowiązkową kwarantannę obowiązana jest poinformować pracodawcę o jej odbywaniu za pośrednictwem telefonu, e-maila itp.

Zgodnie z art. 92 Kodeksu pracy za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną (tak należałoby zakwalifikować kwarantannę, która oznacza przecież odosobnienie osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie, w celu zapobieżenia szerzeniu się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych) pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu.

W celu wypłaty osobie odbywającej obowiązkową kwarantannę, za okres jej trwania, ww. wynagrodzenia lub świadczenia pieniężnego z tytułu choroby, dana osoba, w terminie 3 dni roboczych od zakończenia obowiązkowej kwarantanny, powinna złożyć pracodawcy lub podmiotowi zobowiązanemu do wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu choroby (np. ZUS) pisemne oświadczenie potwierdzające odbycie obowiązkowej kwarantanny. Można to uczynić np. mailowo.

Oświadczenie takie powinno zawierać:

• dane osoby, która odbyła obowiązkową kwarantannę, tj. imię i nazwisko, nr PESEL oraz nr paszportu, jeśli był okazywany Straży Granicznej w ramach kontroli,
• dzień rozpoczęcia odbywania obowiązkowej kwarantanny i dzień jej zakończenia,
• podpis osoby, która odbywała obowiązkową kwarantannę.

Pracodawca lub podmiot zobowiązany do wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu choroby (np. ZUS) może wystąpić do właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu weryfikacji danych zawartych w przedmiotowym oświadczeniu.

Wszystko to dotyczy również osób odbywających kwarantannę na podstawie poprzednio obowiązującego rozporządzenia dotyczącego ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego.

OGRANICZENIA LUB ZAKAZY OBROTU I UŻYWANIA OKREŚLONYCH PRZEDMIOTÓW

W trakcie stanu epidemii koronawirus pewne przedmioty zaczęły być traktowane w sposób szczególny – tzn. ograniczono sposób korzystania z nich (mimo, że stanowią czyjąś własność, to ich właściciel obecnie nie może z nich korzystać w sposób zupełnie dowolny), jak też zostały wyłączone z obrotu prawnego (nie mogą być przedmiotem ważnej umowy sprzedaży).

Otóż aktualnie zakazanym jest wywóz lub zbywanie poza terytorium RP respiratorów oraz kardiomonitorów.

Natomiast przed zamiarem wywozu lub zbycia poza terytorium RP:

• gogli ochronnych,
• kombinezonów typu TYVEK,
• masek typu FFP2/FFP3,
• maseczek chirurgicznych,
• ochraniaczy na buty (obuwie),
• rękawiczek lateksowych,
• rękawiczek nitrylowych,
• środków do dezynfekcji rąk, powierzchni i pomieszczeń,

przedsiębiorca ma obowiązek powiadomić o tym wojewodę właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania tego przedsiębiorcy, nie później niż na 24 godziny przed. Taka informacja musi zawierać wykaz oraz ilość produktów, które objęte są zamiarem zbycia lub wywozu. Wojewoda wówczas może złożyć wniosek do premiera w sprawie zakazu wywozu lub zbycia tych produktów poza terytorium RP. 

Jak widać powyższe zakazy mają na celu zachowanie w Polsce sprzętu i wyposażenia niezbędnego do leczenia osób zakażonych koronawirusem.

OGRANICZENIA FUNKCJONOWANIA OKREŚLONYCH INSTYTUCJI I ZAKŁADÓW PRACY

W okresie epidemii wywołanej przez koronawirus zakazanym jest  prowadzenie działalności:

1. polegającej na przygotowywaniu i podawaniu posiłków i napojów gościom siedzącym przy stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, spożywanych na miejscu, przy czym nie dotyczy to realizacji usług polegających na przygotowywaniu i podawaniu żywności na wynos lub jej przygotowywaniu i dostarczaniu oraz działalności restauracyjnej lub barterowej prowadzonej w środkach transportu, 
2. związanej z organizacją, promocją lub zarządzaniem imprezami, takimi jak targi, wystawy, kongresy, konferencje, spotkania,
3. twórczej związanej z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki,
4. związanej ze sportem, rozrywkowej i rekreacyjnej, w szczególności polegającej na prowadzeniu miejsc spotkań, klubów, w tym tanecznych i nocnych, basenów, siłowni, klubów fitness,
5. związanej z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych,
6. związanej z konsumpcją i podawaniem napojów,
7. związanej z prowadzeniem kasyn, z wyłączeniem kasyn internetowych,
8. bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałej działalności związanej z kulturą,
9. udzielaniu pacjentom świadczeń w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego.

Ograniczony został również sposób sprawowania kultu religijnego w miejscach publicznych, w tym budynkach i innych obiektach kultu, w ten sposób, że koniecznym jest zapewnienie, aby w trakcie sprawowania kultu religijnego na danym terenie lub w danym obiekcie znajdowało się łącznie, zarówno wewnątrz i na zewnątrz pomieszczeń, nie więcej niż 50 osób, wliczając w to uczestników i osoby sprawujące kult religijny.

Ponadto, w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, czyli w popularnych tzw. galeriach handlowych, ustanowiono dla najemców powierzchni handlowej całkowity zakaz prowadzenia działalności w handlu detalicznym, z wyłączeniem najemców, których przeważająca działalność polega na sprzedaży:

• żywności,
• produktów kosmetycznych,
• artykułów toaletowych,
• środków czystości,
• produktów leczniczych,
• wyrobów medycznych,
• gazet,
• artykułów budowlanych lub remontowych,
• artykułów dla zwierząt domowych,
• paliw.

Innymi słowy, sklepy, które zajmują się sprzedażą produktów innych niż wymienione powyżej, czyli np. sklepy odzieżowe, czy obuwnicze muszą zostać czasowo zamknięte.

W galeriach handlowych obowiązuje także całkowity zakaz prowadzenia działalności usługowej, co nie dotyczy najemców, których przeważająca działalność polega na świadczeniu usług: medycznych, bankowych, ubezpieczeniowych, pocztowych, pralniczych lub gastronomicznych polegających jedynie na przygotowywaniu i dostarczaniu żywności.

Całkowicie zakazanym jest w galeriach handlowych obecnie prowadzenie handlu detalicznego lub prowadzenie działalności usługowej na tzw. wyspach handlowych, czyli stoiskach otwartych zlokalizowanych w przejściach galerii.

Wreszcie, w okresie epidemii koronawirusa zakazanym jest wykonywanie usług rehabilitacyjnych realizowanych w ramach zamówień udzielanych przez ZUS.

ZAKAZ ORGANIZOWANIA WIDOWISK I INNYCH ZGROMADZEŃ LUDNOŚCI

Co może wydawać się dla wielu ludzi bardzo dotkliwe, to w okresie epidemii koronawirusa obowiązuje również zakaz organizowania zgromadzeń. Nie jest to jednak zakaz całkowity, gdyż nie dotyczy przypadków, gdy liczba uczestników zgromadzenia wynosi nie więcej niż 50 osób, wliczając w to organizatora i osoby działające w jego imieniu.

*****

W razie potrzeby wyjaśnienia jakichś wątpliwości dotyczących omawianej tu materii zapraszamy do kontaktu poprzez poniższy formularz:

Artykuł Koronawirus – zakazy i ograniczenia pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.