Dokumenty do sprawy o kredyt frankowy

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom klientów publikujemy listę dokumentów, na podstawie których jesteśmy w stanie przeanalizować jego sprawę, a które finalnie będą potrzebne w sądzie.

Pierwszym i najważniejszym dokumentem jest umowa kredytowa i jej wszystkie załączniki. To tutaj znajdują się wszystkie informacje na temat wzajemnych zobowiązań stron, w tym – co kluczowe – zapisy przesądzające o ewentualnej nieważności zawartego kontraktu, czy klauzule abuzywne.

Wśród dokumentów z pierwszego punku wymienić w szczególności należy  regulamin banku lub ogólne warunki umów aktualne na dzień zawierania umowy kredytowej. Konkretne umowy często zawierają odesłania do tych generalnych dokumentów.

Ważne są również wszelkie aneksy do umowy podpisane w toku całego okresu kredytowania.

Po drugie wniosek o udzielenie kredytu. Z tego dokumentu dowiadujemy się o jaką sumę Klient występował, jak ona została ostatecznie przeliczona.

Trzecim dokumentem jest zaświadczenie z banku o wysokości wypłaconego świadczenia. Często kredyt wypłacany jest w transzach, np. zgodnie z harmonogramem budowy, dlatego suma wypłacona w złotówkach może różnić się od pierwotnie wnioskowanej kwoty kredytu.

Czwarty, jeden z bardziej obszernych dokumentów, to zestawienie wpłat dokonanych przez Klienta na rzecz banku. Pozwala to ustalić jaką ewentualnie nienależną sumę kredytobiorca wpłacił na rzecz banku.

Sporo papieru. Jednak żeby właściwie ocenić sytuację i nie zostać później zaskoczonym przez bank, należy się dobrze przygotować.

Z naszej praktyki wynika, że banki często postępowały nieuczciwie, nielojalnie w stosunku do kredytobiorców. Maksymalizowały swoje zyski, nie informowały o ryzyku, a w zawierały „umowy”, które można określić mianem nieważnych. Powiedzenie „masz to jak w banku” straciło na wartości.

Po zgromadzeniu wszystkich ww. dokumentów można zadać sobie pytanie, czy mój kredyt jest denominowany, czy indeksowany do CHF? Właściwa odpowiedź determinuje strategię, jaką przyjmiemy w sporze z bankiem. Powodzenia!

Przygotowanie do sprawy frankowej

Adwokaci prowadzący bloga www.maszprawo.edu.pl przygotowali kompendium wiedzy dla kredytobiorców. Tutaj wyjaśnili czego można domagać się w sprawie frankowej. Wytłumaczyli jak powinien wyglądać pozew w sprawie o kredyt w CHF. A także dodali, ze pozew należy poprzedzić wezwaniem banku do zapłaty. W tym artykule wyjaśniono natomiast jakie są koszty sprawy frankowej.

Adwokaci, autorzy artykułów merytorycznych na bloga reprezentują kredytobiorców w sporach sądowych z bankami.

Bezpłatna analiza dokumentów do sprawy frankowej

Spłata kredytu to duże obciążenie budżetu domowego. Szczególnie, jeżeli rata wzrosła w stosunku do tej pierwotnej zakładanej, płaconej na początku.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom potencjalnych Klientów zdecydowaliśmy, że analizę powyższych dokumentów bankowych celem oceny szans powództwa przeciwko bankowi, przed ewentualnym przyjęciem sprawy do prowadzenia, przeprowadzimy bezpłatnie.

Zainteresowanych taką formą wsparcia zapraszamy do kontaktu za pośrednictwem poniższego formularza:

Artykuł Jakie dokumenty do sprawy o kredyt frankowy? pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Jak przedstawiał się stan faktyczny sprawy?

W skrócie. 23 marca 2009 roku strony zawarty umowę o kredyt hipoteczny. Na mocy umowy bank oddał kredytobiorcy do dyspozycji kwotę 359.000,00 zł, wypłata miała nastąpić jednorazowo, jej warunkiem było spełnienie przez kredytobiorcę warunków uruchomienia kredytu, określonych w decyzji kredytowej.

Kredyt miał być indeksowany do waluty obcej EUR i być przeznaczony na zakup lokalu na rynku wtórnym, modernizację. Okres kredytowania ustalono na 468 miesięcy. Kredy miał być oprocentowany według zmiennej stopy procentowej, która na dzień sporządzenia umowy wynosiła 5,174%, która była ustalana jako suma stopy referencyjnej oraz stałej marży banku w wysokości 3,60 punktów. Kredytobiorca miał dokonywać spłaty kredytu w ratach obejmujących część kapitałową i odsetkową, raty miały być pobierane z rachunku bankowego wskazanego w treści pełnomocnictwa. Od zadłużenia przeterminowanego bank miał pobierać odsetki o charakterze zmiennym, które w dacie zawarcia umowy wynosiły 16%. Odsetki ten miały być naliczane począwszy od dnia wymagalności do dnia poprzedzający dzień spłaty. Od dnia rozwiązania umowy bank miał prawo stosować oprocentowanie od zadłużenia przeterminowanego w stosunku do całkowitej wymagalnej kwoty, obejmującej w szczególności kapitał kredytu, odsetki oraz inne należności wynikające z umowy.

W przypadku nie dotrzymania przez kredytobiorcę warunków umowy bank miał prawo wypowiedzieć umowę w całości lub części z zachowaniem okresu wypowiedzenia 30 dni. Bank skorzystał ze swojego prawa i 8 października 2015 roku wypowiedział klientowi umowę kredytową i pozwał go o zapłatę pozostałej do spłaty kwoty w wysokości dokładnie 353.986,16 zł.

Dlaczego bank przegrał sprawę?

Stało się tak z trzech przyczyn, w całości zależnych – jak wynika z uzasadnienia wyroku – od sposobu prowadzenia postępowania sądowego przez bank.

Po pierwsze bank nie odpowiedział skutecznie na zarzut klienta, w myśl którego umowa kredytowa miała być nieważna. Klient zarzucił mianowicie, że osoby, które podpisywały umowę kredytową ze strony banku nie były do tego umocowane (nie miały stosownego pełnomocnictwa). Bank w odpowiedzi na ten zarzut nie przedłożył pełnomocnictw udzielonych tym osobom, co zdaniem sądu oznaczać musiało, że bank nie wykazał, iż zawarł umowę z klientem.

Po drugie bank nie udowodnił, że wypłacił klientowi środki pieniężne, tzn. że nie wykazał, iż wykonał swoje zobowiązanie z umowy kredytowej. Bank co prawda przedłożył niepodpisany wydruk z komputera, który miał tę okoliczność potwierdzać, ale sąd uznał, że wydruk taki jest niewystarczający.

Po trzecie, co łączy się po trosze z powyższym z uwagi na posłużenie się tymi samymi wydrukami komputerowymi, których sąd nie uznał za wystarczające dowody, bank nie udowodnił również wysokości dochodzonego roszczenia. Sąd uznał, że takim dowodem powinny być w tej sprawie wyciągi z rachunku bankowego, prowadzonego celem obsługi kredytu oraz harmonogram spłaty kredytu. Dopiero z tych dokumentów wynikałoby ile klient spłacił, a ile pozostało mu do spłaty. Bank takich dowodów jednak nie dostarczył.

Sąd nie badał dalszych zarzutów klienta banku, bo te wystarczyły do oddalenia powództwa i zasądzenia od banku prawie 15.000,00 zł zwrotu kosztów procesu. Szkoda, bo jednym z zarzutów była nieważność umowy kredytowej z uwagi na indeksowanie jej do waluty obcej według kursu ustalonego przez bank.

Spotkaliście się z podobnym orzeczeniem? Macie jakieś doświadczenia w sporach z bankami? Zapraszam do komentowania i dzielenia się własnymi przemyśleniami na ten temat. Link do całego orzeczenia znajdziecie tutaj. Przypominam, że orzeczenie nie jest prawomocne i można domniemywać, że bank będzie się od niego odwoływał.

Jeżeli macie jakieś wątpliwości co do konkretnych kwestii poruszonych w artykule, to zapraszam do zadawania pytań zarówno w komentarzach jak i za pośrednictwem formularza kontaktowego lub za pośrednictwem profilu na Facebooku.

Artykuł Kiedy umowa kredytowa z bankiem może okazać się nieważna? pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.