Sprawca wypadku może odpowiadać karnie

Wypadek samochodowy ze skutkiem śmiertelnym może stanowić przestępstwo. Zgodnie z art. 177 kodeksu karnego:

„§ 1. Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8″.

Przytoczony przepis obejmuje swoim zakresem naruszenie (umyślne lub nieumyślne) zasad bezpieczeństwa w ruchu, których następstwem jest nieumyślne spowodowanie wypadku. Kluczowa jest tu „nieumyślność”, czyli nastawienie sprawcy, które przejawia się – najkrócej mówiąc – w braku zamiaru popełnienia przestępstwa. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.

Ostatnimi czasy organy ścigania bardzo dokładnie badają sferę świadomości sprawców i co coraz częściej słyszy się o sytuacjach, gdy „wypadek” kwalifikowany jest jako zabójstwo drogowe. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo nawet przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi. Prokuratura argumentuje, że każdy rozsądny posiadacz prawa jazdy musi mieć świadomość, iż ruch w mieście jest nieprzewidywalny i przykładowo przekraczając znacznie prędkość w wąskiej ulicy, z ograniczoną widocznością (np. zaparkowane samochody) musimy liczyć się z możliwością spowodowania wypadku, a przez to nie można mówić, że sprawca działał nieumyślnie.

Ustawodawca uzależnił wysokość kary od skutku. Jeżeli w wyniku wypadku pokrzywdzony doznał obrażeń ciała sprawca podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jeżeli natomiast następstwem wypadku jest śmierć wysokość kary została zaostrzona i wynosi od 6 miesięcy do 8 lat.

Adwokat do sprawy o wypadek ze skutkiem śmiertelnym

Klienci przed zleceniem sprawy zastanawiają się, czy warto skorzystać z pomocy adwokata w sprawie o wypadek ze skutkiem śmiertelnym. Odpowiedź jest oczywiście twierdząca – profesjonalny prawnik pomoże sprawnie przeprowadzić postępowanie. Tego typu sprawy wiążą się z bardzo dużym ładunkiem emocjonalnym dla każdej ze stron, dlatego warto powierzyć sprawę adwokatowi, który będzie stanowił merytoryczne wsparcie prawne w toku całego procesu. Poza tym sprawy o wypadek ze skutkiem śmiertelnym są skomplikowane – często wiążą się z koniecznością zasięgnięcia opinii wielu specjalistów (m.in. w zakresie rekonstrukcji wypadków, czy w zakresie kwestii medycznych).

Z pomocy prawnej warto skorzystać na samym początku postępowania. To wówczas gromadzony jest materiał dowodowy w sprawie o spowodowanie wypadku samochodowego ze skutkiem śmiertelnym. Od działań śledczych i podjętej przez strony inicjatywy będą zależały późniejsze decyzje procesowe. Adwokat pomoże m.in. sformułować odpowiednie wnioski dowodowe, czy pomoże kwestionować opinię biegłego.

Adwokaci z Kancelarii Śmigiel, Zawartka, Walkiewicz z Krakowa świadczą pomoc prawną w postępowaniach, które toczą się w związku z wypadkami drogowymi. Prawnicy reprezentują klientów w sprawie o wypadek drogowy ze skutkiem śmiertelnym. Adwokat do sprawy o wypadek samochodowy ze skutkiem śmiertelnym.

Odszkodowanie za wypadek ze skutkiem śmiertelnym

Niezależnie od odpowiedzialności karnej za wypadek ze skutkiem śmiertelnym ustawodawca przewidział również w takim przypadku odpowiedzialność cywilną. Chodzi o prawo do odszkodowania lub zadośćuczynienie dla pokrzywdzonego i jego najbliższych. Kwestie odszkodowawcze poruszamy w tym artykule.

W razie, gdyby potrzebowali Państwo pomocy w podobnej sprawie, kontakt z prawnikami kancelarii możliwy jest pod numerem telefonu 790 494 135 lub za pośrednictwem formularza kontaktowego:

Artykuł Wypadek samochodowy ze skutkiem śmiertelnym pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Ostatnio pisałem o sytuacji, gdy pieszy na pasach zostaje potrącony przez kierowcę. Jak pamiętacie, w takim przypadku Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że kierujący pojazdem zbliżając się do pasów powinien zachować najwyższą ostrożność. Tym samym przesądzone zostało, że w zasadzie zawsze odpowiedzialność za wypadek z pieszym spoczywa na kierowcy.

Wydawać by się mogło, że powyższe stanowisko jest aktualne tylko w przypadku uczestników ruchu, którzy przestrzegają  przepisów ruchu drogowego. Jak jest w rzeczywistości? Sąd Apelacyjny w Łodzi, w wyroku z 27 marca 2015 roku (sygn. akt: I ACa 1442/14), rozstrzygnął zaskakująco, że: „mimo, iż zarówno rowerzystów jak i kierujących samochodami obowiązują te same przepisy o ruchu drogowym, to w przypadku kolizji w zdecydowanie gorszej sytuacji jest rowerzysta, co nakłada na kierującego pojazdem mechanicznym obowiązek zachowania większej ostrożności przy wyprzedzaniu, czy omijaniu rowerzysty, szczególnie gdy porusza się on nieprawidłowo”.

O jakie zdarzenie chodzi

Przed powstaniem stanu zagrożenia kierowca samochodu poruszał się prawą stroną jezdni, z dozwoloną prędkością. Przed nim, w tym samym kierunku, jechał również rowerzysta. Widząc nieprawidłowo jadącego – po lewej stronie drogi, kierującego rowerem, kierowca samochodu podjął manewr wyprzedzania rowerzysty prawą stroną drogi. Rowerzysta nie zachował należytej uwagi, nie upewnił się, czy prawa strona drogi na którą zamierzał wjechać jest pusta, zjechał z lewej strony drogi na prawą stronę tuż przed poruszający się prawą stroną drogi pojazd. Poruszał się on niewłaściwą dla kierunku jego ruchu stroną jezdni, dodatkowo zjechał w bliskiej odległości na tor ruchu zbliżającego się do niego pojazdu

Kierujący samochodem potrącił rowerzystę, który w wyniku wypadku doznał złamania szyjki kości udowej. Był leczony operacyjnie oraz przez dłuższy czas przebywał w szpitalu. Później uskarżał się na liczne bóle. Niezbędna była kolejna hospitalizacja. Rowerzysta przechodził również powypadkową rehabilitację ortopedyczno-rehabilitacyjną, która nie pozwoliła mu jednak w pełni powrócić do zdrowia i prowadzi on obecnie przeważnie siedzący lub leżący tryb życia.

Sąd Okręgowy (czyli Sąd I instancji) uznał, że sprawcą zdarzenia drogowego był rowerzysta, natomiast kierujący pojazdem przyczynił się do zaistniałej kolizji, ponieważ nie zachował szczególnej ostrożności, podczas wyprzedzania powoda oraz wyprzedzał go z prawej strony. Stopień przyczynienia określił na 25%, dlatego też zasądził na rzecz rowerzysty odpowiednie zadośćuczynienie. Oznaczało to z drugiej strony, że Sąd Okręgowy określił, że w 75% do wypadku przyczynił się rowerzysta.

Rowerzysta na drodze jest podmiotem słabszym

Sąd Apelacyjny wskazał, że co prawda prawidłowo ustalono przebieg wypadku oraz stwierdzono rodzaj naruszeń prawa o ruchu drogowym (w tym bezapelacyjną winę rowerzysty), ale błędnie przyjęto, że rowerzysta przyczynił się do wypadku aż w 75%. Zdaniem Sądu odwoławczego pomimo, że zarówno rowerzystów jak i kierujących samochodami obowiązują te same przepisy o ruchu drogowym, to w przypadku kolizji w zdecydowanie gorszej sytuacji jest rowerzysta, co nakłada na kierującego pojazdem mechanicznym obowiązek zachowania większej ostrożności przy wyprzedzaniu, czy omijaniu rowerzysty, szczególnie gdy porusza się on nieprawidłowo. Sąd ten dostrzegł, że kierowca samochodu, mimo iż widział nieprawidłowo poruszającego się rowerzystę, nie wykonał podstawowych czynności, to jest nie zastosował sygnału dźwiękowego, aby ostrzec rowerzystę oraz nie zmniejszył prędkości. Gdyby natomiast wykonał te czynności i uważnie obserwował rowerzystę, to do wypadku prawdopodobnie w ogóle by nie doszło.

W świetle tego, że oboje uczestnicy ruchu przyczynili się do szkody po 50%. Automatycznie Sąd zwiększył zatem zadośćuczynienie zasądzone rowerzyście.

Podsumowanie

Co z tego orzeczenia wynika dla kierujących pojazdami? Jedno bardzo ważne przesłanie, to znaczy, że w stosunku do innych uczestników ruchu znajdują się oni na drodze w uprzywilejowanej sytuacji. Tym samym Sądy bardzo rygorystycznie oceniają ich zachowanie na drodze. Nawet gdy ich postępowanie zasadniczo zgodne jest z przepisami prawa, to powinni oni jeszcze zachować dodatkową, szczególną, ostrożność. Tak, aby za wszelką cenę uniknąć wypadku.

***

Warto wiedzieć, że pokrzywdzonemu rowerzyście przysługuje prawo do odszkodowania. Odszkodowanie obejmuje zarówno szkodę materialną – czyli zwrot środków za zniszczony rower, ale również rekompensatę za doznany ból, cierpienia fizyczne i psychiczne oraz wszelkie inne negatywne konsekwencje zdarzenia. Szerzej można przeczytać o tym w tym artykule: MASZ PRAWO DO ODSZKODOWANIA ZA WYPADEK DROGOWY. Polecamy Państwa uwadze artykuł na temat roszczeń przysługujących w związku ze śmiercią osoby najbliższej w wypadku.

Jeśli są Państwo w podobnej sytuacji zapraszamy do kontaktu z adwokatem Pawłem Zawartką, adwokatem Michałem Śmiglem lub adwokat Magdaleną Walkiewicz, którzy udzielą profesjonalnej porady i pomogą sprawnie przeprowadzić postępowanie.

W ramach inicjatywy społecznej nieodpłatnie analizujemy zdarzenia, w których Państwo uczestniczyliście, pod kątem roszczeń przysługujących poszkodowanym.

Z kancelarią adwokacką można skontaktować się telefonicznie pod numerem 790494135 lub za pośrednictwem formularza kontaktowego:

[contact-form-7]

Współtworzący bloga adwokaci reprezentują poszkodowanych rowerzystów w sporach z ubezpieczycielami głównie z terenu południowej Polski – w Krakowie, w Kielcach, w Katowicach i w Rzeszowie. Prawnik obsługujący poszkodowanych rowerzystów w sporach z Towarzystwem Ubezpieczeniowym. Kancelaria do uzyskania odszkodowania za wypadek rowerzysty. Kancelaria odszkodowawcza.

Kompleksowa obsługa prawna poszkodowanych rowerzystów w wypadkach drogowych. Pomoc prawną świadczymy dla pokrzywdzonych rowerzystów m.in. w całym województwie małopolskim: Kraków, Tarnów, Nowy Sącz, Olkusz, Oświęcim, Chrzanów, Bochnia, Nowy Targ, Gorlice, Zakopane, Skawina, Andrychów, Wadowice, Wieliczka, Dobczyce, Limanowa, Proszowice oraz w całym województwie śląskim: Katowice, Jaworzno, Sosnowiec, Dąbrowa Górnicza, Rybnik, Gliwice, Bytom, Siemianowice, Będzin, Mysłowice, Chorzów, Tychy. Nasi Prawnicy posiadają odpowiednie doświadczenie, aby świadczyć usługi prawne na wysokim poziomie.

Artykuł Potrącenie rowerzysty pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Czego dotyczyła sprawa?

Rozpatrywana sprawa miała charakter cywilny, nie karny. Dotyczyła ona żądania zapłaty odszkodowania i zadośćuczynienia, którego domagała się piesza za szkody, których doznała w wyniku wypadku na przejściu dla pieszych.

7 sierpnia 2000 roku powódka (piesza) uległa wypadkowi komunikacyjnemu. Około godz. 18.20 wyszła ona z budynku poczty i skierowała się do przejścia dla pieszych na wprost budynku poczty. Po lewej stronie przejścia były zaparkowane samochody. Z tego też kierunku nadjeżdża Fiat 126p. W ocenie powódki samochód był daleko, wobec czego zdecydowała się na przejście pasa do parkowania oraz jezdni, która miała w tym miejscu 10,5 m. Powódka ma jednak wadę wzroku i używa okularów o mocy 5 dioptrii na oboje oczu, co mogło spowodować złą ocenę odległości i szybkości samochodu. Powódka ma 161 cm wzrostu i weszła na jezdnię zza zaparkowanego samochodu o wysokości 141 cm.

Po upływie 2 do 3,4 sekundy od chwili wejścia zza samochodu powódka została potrącona przez Fiata 126p. Jego kierowca, mimo zbliżenia się do przejścia dla pieszych i ograniczonej widoczności tego przejścia z uwagi na parkujące samochody, nie zmniejszył odpowiednio szybkości (ok. 60 km/godz.) i nawet nagłe hamowanie nie pozwoliło na uniknięcie wypadku. Został on skazany nakazem karnym na grzywnę.

Założenie – pieszy na psach

Zdaniem Sądu Najwyższego najbardziej istotną okolicznością, dla poprawnej odpowiedzi na postawione na wstępie pytania był fakt, że w rozpatrywanej sprawie piesza korzystała z oznakowanego przejścia dla pieszych. Zgodnie bowiem z przepisami Kodeksu drogowego pieszy na pasach ma pierwszeństwo przed pojazdem.

W myśl art. 26 ust. 1 ustawy – prawo o ruchu drogowym: „Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu„.

Jest przy tym sprawą oczywistą, że pieszy nie może egzekwować swojego pierwszeństwa przez wtargnięcie na jezdnię.

Wymagania stawiane kierowcom

Obowiązki kierowcy pojazdu zbliżającego się do pasa przejścia dla pieszych są szczególne. Odniósł się do tego Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 września 1974 roku (sygn. akt: I CR 347/74), gdzie stwierdził, że:

„Osoba piesza przechodząca przez jezdnię w miejscu oznaczonym powinna mieć zapewnione maksymalne bezpieczeństwo (…). Kierowca zawsze musi się liczyć z możliwością pojawienia się na jezdni osoby pieszej, jest więc zobowiązany zmniejszyć szybkość do granic pozwalających w razie potrzeby na natychmiastowe zatrzymanie pojazdu. W związku z tym kierowca ma obowiązek obserwowania nie tylko jezdni, ale również przylegającego do jezdni w miejscu przejścia chodnika, aby upewnić się, czy nikt nie wkracza na jezdnię, a jeżeli wkracza, to natychmiast hamować (…)”

Pomimo upływu przeszło 30 lat od tego orzeczenia, Sąd Najwyższy w omawianym wyroku z 2005 roku uznał ten pogląd, za w dalszym ciągu aktualny. Podał, że orzeczenie to stwarza wysokie, ale w pełni uzasadnione wymagania dla prowadzącego pojazd mechaniczny.

Sąd Najwyższy uznał, że to na kierowcy, a nie na pieszym ciążył obowiązek zmniejszenia prędkości przed przejściem dla pieszych i upewnienia się, że nikt nie zamierza wkroczyć na jezdnię. Obowiązek ten był szczególnie jaskrawy, bo w rozpatrywanej sprawie przejście było zasłonięte przez zaparkowane na poboczu samochody. W żaden sposób nie zwalniało to kierującego z odpowiedzialności, a wręcz przeciwnie – stawiało mu jeszcze większe wymagania w zachowaniu należytej ostrożności. Powinien się on bowiem spodziewać, że na terenie zabudowanym ruch pieszych jest czymś normalnym.

Podsumowanie

Jak widać na podstawie komentowanego orzeczenia kierowca powinien zachować szczególną ostrożność na przejściu dla pieszych. Pasy są miejscem na drodze, gdzie niezmotoryzowani uczestnicy ruchu czują się bezpiecznie, pewnie i dlatego często sami lekceważą obowiązki rozglądnięcia się. Warto jednak pamiętać, że nie zachowując zasad ostrożności kierowca naraża się nie tylko na odpowiedzialność za wykroczenie, ale jeżeli dojdzie do spowodowania uszczerbku na zdrowiu pieszego, także na odpowiedzialność karną.

Każda sprawa jest inna, dlatego każdorazowo w tego rodzaju sprawie będzie musiał pojawić się biegły sądowy i ostatecznie to on odpowie na pytanie, czy kierowca mógł zauważyć pieszego i czy mógł się zatrzymać przed przejściem. Ocena sądu każdorazowo natomiast będzie zakładała, że w takim miejscu jak oznakowane przejście dla pieszych kierowca powinien był zachować szczególną ostrożność, rozumianą jako możliwość przewidzenia, że zawsze na drodze może pojawić się pieszy. Pieszy na pasach odpowiadał będzie zaś tylko w granicach swojego przyczynienia się do wypadku, nie będzie to miało jednak wpływu na odpowiedzialność karną, a tylko na jego roszczenia pieniężne. W omawianej sprawie Sąd Najwyższy przesądził, że maksymalny stopień przyczynienia się pieszej, jaki można jej przypisać, to nie więcej niż 10%.

Całe orzeczenie znajdziecie pod tym linkiem.

O innych sytuacjach, kiedy macie prawo na drodze, przeczytacie tutaj.

***

Warto wiedzieć, że pokrzywdzonemu w wypadku drogowym pieszemu przysługuje prawo do odszkodowania. Odszkodowanie obejmuje zarówno szkodę materialną – czyli np. zwrot środków za zniszczoną odzież, ale również rekompensatę za doznany ból, cierpienia fizyczne i psychiczne oraz wszelkie inne negatywne konsekwencje zdarzenia. Szerzej można przeczytać o tym w tym artykule: MASZ PRAWO DO ODSZKODOWANIA ZA WYPADEK DROGOWY.

Jeśli są Państwo w podobnej sytuacji zapraszamy do kontaktu z adwokatem Pawłem Zawartką, adwokatem Michałem Śmiglem lub adwokat Magdaleną Walkiewicz, którzy udzielą profesjonalnej porady i pomogą sprawnie przeprowadzić postępowanie.

W ramach inicjatywy społecznej nieodpłatnie analizujemy zdarzenia, w których Państwo uczestniczyliście, pod kątem roszczeń przysługujących poszkodowanym.

Z kancelarią adwokacką można skontaktować się telefonicznie pod numerem 790494135 lub za pośrednictwem formularza kontaktowego:

[contact-form-7]

Współtworzący bloga adwokaci reprezentują poszkodowanych pieszych w sporach z ubezpieczycielami głównie z terenu południowej Polski – w Krakowie, w Kielcach, w Katowicach i w Rzeszowie. Prawnik obsługujący poszkodowanych pieszych w sporach z Towarzystwem Ubezpieczeniowym. Kancelaria do uzyskania odszkodowania. Kancelaria odszkodowawcza.

Kompleksowa obsługa prawna pieszych poszkodowanych w wypadkach. Pomoc prawną świadczymy dla pokrzywdzonych m.in. w całym województwie małopolskim: Kraków, Tarnów, Nowy Sącz, Olkusz, Oświęcim, Chrzanów, Bochnia, Nowy Targ, Gorlice, Zakopane, Skawina, Andrychów, Wadowice, Wieliczka, Dobczyce, Limanowa, Proszowice oraz w całym województwie śląskim: Katowice, Jaworzno, Sosnowiec, Dąbrowa Górnicza, Rybnik, Gliwice, Bytom, Siemianowice, Będzin, Mysłowice, Chorzów, Tychy. Nasi Prawnicy posiadają odpowiednie doświadczenie, aby świadczyć usługi prawne na wysokim poziomie.

Artykuł Pieszy na pasach pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Okazuje się, że nie, tzn. że kierowca pojazdu uprzywilejowanego nie zawsze uniknie kary, pomimo że używa odpowiednich sygnałów świetlnych i dźwiękowych. We wspomnianym orzeczeniu Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyjaśnił jakie okoliczności muszą zaistnieć, aby kierowca pojazdu uprzywilejowanego mógł się zwolnić z odpowiedzialności za stłuczkę.

Czego dotyczyła sprawa?

Sąd rozpoznawał sprawę kierującego karetką pogotowia obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 kodeksu wykroczeń, w myśl którego: „kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny”.

Konkretny zarzut brzmiał: „w dniu 28.09.2012 r. o godz. 14.55 w B., na skrzyżowaniu ulicy (…) z ulicą (…), kierując samochodem marki M. (…) (…) nr rej. (…), nie zastosował się do sygnalizatora świetlnego (S-1), który nadawał sygnał czerwony, nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu samochodem osobowym marki F. (…) nr rej. (…), w wyniku czego doszło do zderzenia się pojazdów, czynem swoim powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym”.

Jak sprawa została rozstrzygnięta?

Sąd I instancji (Sąd Rejonowy w Bydgoszczy) uniewinnił kierowcę karetki od zarzuconego mu czynu, gdyż uznał, że zachował on należytą ostrożność przy przejeżdżaniu skrzyżowania podczas wyświetlanego dla jego kierunku ruchu sygnału czerwonego.

Orzeczenie okazało się błędne…

Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego. Wyjaśnił przy tym, że dla przypisania odpowiedzialności z art. 86 kodeksu wykroczeń konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował „należytej ostrożności”, a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Dodał równocześnie, że każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego i stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. Podał, że w niektórych sytuacjach ustawodawca wymaga od uczestnika ruchu drogowego ostrożności szczególnej, a więc większej, bardziej nasilonej niż zwykle wymagana. Sąd powołując się na autorytet Sądu Najwyższego doprecyzował, że taka szczególna ostrożność, to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie.

Sąd skonstatował, że kierowca pojazdu uprzywilejowanego nie ma własnego kodeksu drogowego, zaś zagadnienie jego odpowiedzialności sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy prowadząc samochód zachował w konkretnych warunkach należytą ostrożność we właściwym jej stopniu, czy sposób jazdy odpowiadał istniejącym w tym czasie i miejscu warunkom drogowym, czy był zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa. Wyraził tym samym bardzo istotny pogląd, że styl jazdy takiego kierowcy powinien być zawsze dostosowany do warunków panujących na drodze. Kierowca taki nie powinien bowiem dążyć do celu za wszelką cenę – jego jazda powinna być zgodna z zasadami bezpieczeństwa. 

Obowiązek zachowania szczególnej ostrożności

Sąd Okręgowy podkreślił, że w omawianej sprawie, wobec ustalenia przez sąd I instancji, iż obwiniony zdecydował się jako kierujący pojazdem uprzywilejowanym wjechać na skrzyżowanie wbrew wyświetlanego dla niego czerwonego sygnału świetlnego, wymagane było zachowanie przez niego szczególnej ostrożności. Taki wymóg wynikał z istniejącej sytuacji drogowej oraz treści art. 53 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym:

kierujący pojazdem uprzywilejowanym może, pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności, nie stosować się do przepisów o ruchu pojazdów, zatrzymaniu i postoju oraz do znaków i sygnałów drogowych tylko w razie, gdy:

• uczestniczy w akcji związanej z ratowaniem życia, zdrowia ludzkiego lub mienia albo koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo

• uczestniczy w przejeździe kolumny pojazdów uprzywilejowanych albo

• uczestniczy w wykonywaniu zadań związanych bezpośrednio z zapewnieniem bezpieczeństwa osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, którym na mocy odrębnych przepisów przysługuje ochrona;

• pojazd wysyła jednocześnie sygnały świetlny i dźwiękowy (po zatrzymaniu pojazdu nie wymaga się używania sygnału dźwiękowego);

• w pojeździe włączone są światła drogowe lub mijania.

Powyższe warunki muszą być spełnione łącznie aby kierujący pojazdem uprzywilejowanym mógł korzystać ze swych uprawnień, przy czym sposób korzystania z ułatwień nie może zagrażać bezpieczeństwu innych uczestników ruchu. Z treści zarówno art. 9, jak i art. 53 ustawy Prawo o ruchu drogowym wynika, że między zwykłym uczestnikiem ruchu a kierującym pojazdem uprzywilejowanym zachodzi pewna zależność. Na pierwszym z nich ciąży obowiązek, dopiero po którego spełnieniu drugiemu przysługują pewne uprawnienia. Nie może więc korzystać ze swych uprawnień (tj. ułatwień w ruchu) np. kierujący karetką pogotowia, mimo że ma włączone sygnały, jeżeli nie upewni się, że tych uprawnień udzielili mu inni uczestnicy. 

Na kim zatem spoczywa odpowiedzialność za wykroczenie?

Sąd Okręgowy wyjaśnił, że jeżeli dojdzie do zderzenia się pojazdu uprzywilejowanego z pojazdem niekorzystającym z uprzywilejowania, to zastosowanie mają normalne przepisy o ruchu drogowym. Wjazd na skrzyżowanie karetki pogotowia z włączonymi sygnałami podczas emisji czerwonego sygnału świetlnego dopuszczalny jest tylko po upewnieniu się kierującego, że została ona przez wszystkich zauważona, o czym świadczy udzielenie jej pierwszeństwa.

Sąd przypomniał, że w przypadku kolizji ewentualna odpowiedzialność kierowcy karetki za jej spowodowanie wskutek niezachowania szczególnej ostrożności, nie oznacza automatycznie, że i drugi jej uczestnik nie może odpowiadać za nieudzielenie pierwszeństwa przejazdu pojazdowi uprzywilejowanemu (jeżeli ustalenia będą wskazywały, że np. mógł i powinien słyszeć lub widzieć nadjeżdżającą karetkę). 

Posłowie

Dla chętnych podaję link do całego orzeczenia. Jak widać kierowca pojazdu uprzywilejowanego nie jest na drodze świętym, któremu wszystko wolno. Mieliście kiedyś takie nieprzyjemne zdarzenie? Jak skończyło się ono w waszym przypadku – czy kierowca pojazdu uprzywilejowanego był faworyzowany?

O innych sytuacjach, kiedy macie prawo na drodze, przeczytacie tutaj.

***

Warto wiedzieć, że pokrzywdzonemu w wypadku z pojazdem uprzywilejowanym przysługuje prawo do odszkodowania. Odszkodowanie obejmuje zarówno szkodę materialną – czyli zwrot środków np. za zniszczony samochód, ale również rekompensatę za doznany ból, cierpienia fizyczne i psychiczne oraz wszelkie inne negatywne konsekwencje zdarzenia. Szerzej można przeczytać o tym w tym artykule: MASZ PRAWO DO ODSZKODOWANIA ZA WYPADEK DROGOWY.

Jeśli są Państwo w podobnej sytuacji zapraszamy do kontaktu z adwokatem Pawłem Zawartką, adwokatem Michałem Śmiglem lub adwokat Magdaleną Walkiewicz, którzy udzielą profesjonalnej porady i pomogą sprawnie przeprowadzić postępowanie.

W ramach inicjatywy społecznej nieodpłatnie analizujemy zdarzenia, w których Państwo uczestniczyliście, pod kątem roszczeń przysługujących poszkodowanym.

Z kancelarią adwokacką można skontaktować się telefonicznie pod numerem 790494135 lub za pośrednictwem formularza kontaktowego:

[contact-form-7]

Współtworzący bloga adwokaci reprezentują poszkodowanych w sporach z towarzystwami ubezpieczeniowym głównie z terenu południowej Polski – w Krakowie, w Kielcach, w Katowicach i w Rzeszowie. Prawnik obsługujący poszkodowanych w sporach z ubezpieczycielami. Kancelaria do uzyskania odszkodowania. Kancelaria odszkodowawcza.

Kompleksowa obsługa prawna poszkodowanych w wypadkach z pojazdami uprzywilejowanymi. Pomoc prawną świadczymy dla pokrzywdzonych m.in. w całym województwie małopolskim: Kraków, Tarnów, Nowy Sącz, Olkusz, Oświęcim, Chrzanów, Bochnia, Nowy Targ, Gorlice, Zakopane, Skawina, Andrychów, Wadowice, Wieliczka, Dobczyce, Limanowa, Proszowice oraz w całym województwie śląskim: Katowice, Jaworzno, Sosnowiec, Dąbrowa Górnicza, Rybnik, Gliwice, Bytom, Siemianowice, Będzin, Mysłowice, Chorzów, Tychy. Nasi Prawnicy posiadają odpowiednie doświadczenie, aby świadczyć usługi prawne na wysokim poziomie.

Artykuł Wypadek z pojazdem uprzywilejowanym pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Truizmem byłoby napisanie, że „to zależy”, bo przecież każda sprawa jest inna i ostateczne rozstrzygnięcie w konkretnym przypadku zawsze uzależnione jest od szeregu czynników. Niemniej jednak chciałbym Wam drodzy czytelnicy przybliżyć wyrok Sądu Najwyższego z 1 grudnia 2005 roku (sygn. akt: III KK 151/05), który daje pewne wytyczne, tzn. pokazuje co należy badać w przypadku, gdy już dojdzie do wypadku podczas skrętu w lewo. Mocą tego orzeczenia uniewinniony został kierowca skręcający w lewo, w którego uderzył nieprawidłowo wyprzedzający go inny pojazd.

O co kierowca został oskarżony i dlaczego został skazany?

Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego z inicjatywy Rzecznika Praw Obywatelskich, który wywiódł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie, utrzymującego wyrok skazujący oskarżonego W. O. na karę grzywny w wysokości 2000 zł oraz dwóch lat pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres próby lat pięciu.

W.O. został oskarżony o to, że 8 lipca 2000 roku w miejscowości H. naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując autobusem marki „Autosan” rozpoczął wykonywanie manewru skrętu w lewo bez uprzedniego upewnienia się co do możliwości jego wykonania, w wyniku czego zajechał drogę wyprzedzającemu autobus samochodowi marki „Mercedes”, kierowanemu przez J. A., przez co spowodował zderzenie obu pojazdów,  w wyniku czego doszło do zderzenia obu pojazdów, na skutek którego pasażer samochodu marki „Mercedes” – H. M. poniósł śmierć, zaś drugi pasażer tego pojazdu – W. Ś. doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz którego skutkiem był uszczerbek na zdrowiu J. A. na czas powyżej 7 dni.

Warto dodać, że W.O. został skazany, pomimo iż sądy obu instancji ustaliły, że włączył on lewy kierunkowskaz około 50 metrów od skrzyżowania, a dopiero później przystąpił do wykonywania sygnalizowanego manewru skrętu. Co więcej ze sporządzonej w sprawie opinii biegłego wynikało, że J.A. (uczestnik wypadku) przystąpił do wyprzedzania w sytuacji, kiedy zachowanie się kierującego pojazdem wyprzedzanym (W.O.) wskazywało, iż może on wykonać manewr skrętu w lewo.

Zdaniem sądów I i II instancji kluczową okolicznością, która w tych warunkach doprowadziła do skazania było to, że w momencie przekroczenia osi jezdni (czyli już w trakcie skręcania) oskarżony W.O. nie obserwował tejże jezdni (sic!). Zdaniem sądów mogło być tak, że w istocie oskarżony wcześniej patrzył w lusterko wsteczne, lecz czynił to w niewłaściwym momencie.

Jak sytuację ocenił Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy krytycznie odniósł się do podstawy skazania i uniewinnił oskarżonego W.O. od zarzucanego mu czynu! Wskazał, że w krytycznym momencie (czyli podczas samego manewru skręcania, przekraczania jezdni) kierowca nie miał obowiązku patrzyć w lusterko wsteczne. Wystarczyło, że bezpośrednio przed włączeniem kierunkowskazu spojrzał on w lusterko wsteczne i nie dostrzegł w nim nadjeżdżającego samochodu. Sąd Najwyższy argumentował, że:

Jeżeli zamierzający zmienić kierunek jazdy postąpi zgodnie z art. 22 ust. 5 p.r.d., czyli zawczasu i wyraźnie zasygnalizuje ten manewr, to w momencie jego wykonywania nie ma obowiązku upewniać się, czy nie zajedzie drogi nieprawidłowo wyprzedzającemu go. Skręcający w lewo ma – w myśl art. 25 ust. 1 i 3 p.r.d. – obowiązek ustąpić pierwszeństwa przejazdu jadącemu z kierunku przeciwnego. Musi więc przede wszystkim baczyć, aby nie zajechał drogi temu pojazdowi, a nie zaś kierującemu, który nie zachowuje się w sposób nakazany przez art. 24 ust. 5 p.r.d. (ten może wyprzedzać uprzednio sygnalizującego skręt w lewo tylko z jego prawej strony). Inaczej mówiąc, kierującemu nie można zarzucić naruszenia zasad ruchu drogowego, jeżeli postępuje zgodnie z nimi.

Sąd Najwyższy przypomniał, że stosownie do dyspozycji art. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kierujący ma prawo liczyć, że inni uczestnicy ruchu przestrzegają przepisów ruchu drogowego, chyba że okoliczności wskazują na możliwość odmiennego ich zachowania. W rozpatrywanej sprawie takie okoliczności nie zostały jednak udowodnione – wręcz przeciwnie. Według ustaleń faktycznych, pionowy znak ostrzegawczy uprzedzający o skrzyżowaniu dróg i poziomy znak w postaci podwójnej białej linii ciągłej były usytuowane w odległości 150 metrów od skrzyżowania i odpowiednio sygnalizowały, także oskarżonemu W. O., że na tym skrzyżowaniu nikomu nie wolno go wyprzedzać (art. 24 ust. 7 pkt 3 p.r.d. zabrania wyprzedzania na skrzyżowaniu) ani przejeżdżać przez tę linię.

Ostatecznie Sąd Najwyższy dodał, że upatrywanie naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym przez oskarżonego W. O. w fakcie, że „wykonując manewr skrętu w lewo uczynił to bez upewnienia się, czy nie jest wyprzedzany” jak i to, że „w momencie przekroczenia osi jezdni oskarżony nie obserwował tejże jezdni”, nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. W szczególności nie stanowi o tym art. 22 ust. 4 p.r.d., który dotyczy tylko zmieniającego pas ruchu, a nie – kierunek jazdy. Oba sądy pominęły więc, że wymóg zachowania szczególnej ostrożności, określony w art. 22 ust. 1 p.r.d., przez zmieniającego kierunek jazdy w lewo, nie obejmuje obowiązku upewnienia się w chwili wykonywania tego manewru, czy nie zajeżdża on drogi nieprawidłowo (z lewej strony) wyprzedzającemu go.

PRAWNICY KANCELARII REPREZENTUJĄ KLIENTÓW W PODOBNYCH SPRAWACH

Wydaje się racjonalnym pogląd, że kierowca zamierzający skręcić w lewo, który odpowiednio sygnalizuje zamiar wykonania takiego manewru, powinien był większą uwagę skupiać na tym co dzieje się przed nim, w szczególności czy z naprzeciwka nie nadjeżdża inny pojazd, a nie tkwić wzrokiem w lusterku wstecznym.

Tradycyjnie, całe orzeczenie znajdziecie pod tym linkiem. Kancelaria świadczy pomoc prawną dla osób, wobec których toczą się podobne postępowania karne. Szybki kontakt z prawnikami możliwy jest za pośrednictwem formularza kontaktowego:

[contact-form-7]

Na marginesie należy zauważyć, że tego typu zdarzenia są bardzo niebezpieczne dla kierujących pojazdem, który skręca w lewo. Jest on bowiem narażony na bezpośrednie uderzenie przez samochód wykonujący manewr wyprzedzania. Takie wypadki często kończą się niestety poważnymi obrażeniami ciała lub nawet śmiercią. Warto pamiętać, że poszkodowanemu w wypadku przysługują roszczenia odszkodowawcze. W przypadku śmierci odszkodowanie przysługuje jego najbliższym, o czym piszemy w tym artykule.

Kompleksowa obsługa prawna poszkodowanych w wypadkach. Pomoc prawną świadczymy dla pokrzywdzonych w całym województwie małopolskim: m.in. w Krakowie, Tarnowie, Nowym Sączu, Nowym Targu, Olkuszu, Oświęcimiu, Chrzanowie, Bochni, Skawinie, Zakopanem, Wadowicach, Wieliczce oraz województwie śląskim (m.in. w Jaworznie, Katowicach, Siemianowicach, Sosnowcu, Dąbrowie Górniczej) i świętokrzyskim (m.in. w Kielcach, Busku Zdroju).

Artykuł Wypadek podczas skrętu w lewo pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.