Pozew o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z kapitału

Co ciekawe w obu przypadkach banki pozwały zarówno o zwrot kapitału kredytu (pomimo, że kapitał został w całości spłacony) oraz o tzw. wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z tego kapitału. Pierwsze roszczenie jest zupełnie niezasadne, albowiem kapitał został już spłacony. Drugie roszczenie jest na pewno ciekawsze, chociaż już na pierwszy rzut oka widać, że banki same nie wiedzą z jakiego tytułu takie wynagrodzenie miałoby im się należeć. Pisaliśmy zresztą o tym w artykule, w którym zastanawialiśmy się teoretycznie, czy bank ma w ogóle szansę na wygraną w takiej sprawie.

W obu przypadkach banki są reprezentowane przez renomowane kancelarie adwokackie. Sprawy nie są łatwe – pomimo, że banki nie wyjaśniają konkretnie na jakiej podstawie miałyby się należeć im jakiekolwiek roszczenia, to podają różne, hipotetycznie możliwe, podstawy prawne swojego roszczenia, a to w tym celu, żeby Sąd zasądził im dochodzone roszczenie.

Biorąc pod uwagę, że tego typu sprawy nie mają jeszcze ugruntowanej linii orzeczniczej i toczą się w różnych Sądach w całej Polsce (a nie głównie w Warszawie, jak sprawy z powództwa kredytobiorców), to należy przyłożyć dużą wagę do sporządzenia odpowiedzi na pozew. Nie wystarczy proste zakwestionowanie zasadności i wysokości roszczenia dochodzonego przez bank. Pisaliśmy już ostatnio dlaczego warto mieć adwokata w sporze z bankiem.

Odpowiedź na pozew w sprawie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z kapitału

Mając na uwadze powyższe należy podejść poważnie do przeanalizowania pozwu banku i przygotowania odpowiedzi. Szkopuł bowiem w tym, że w polskim porządku prawnym brak jest podstawy prawnej do kreowania roszczenia o tzw. wynagrodzenie za korzystanie z kapitału.

Wręcz przeciwnie – uwzględnienie stanowiska banku stanowiłoby obejście przepisów. Jak słusznie zauważył Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt: I ACa 635/19, oceniając roszczenie banku o zapłatę kwoty 46.822,38 zł wskazał, że „kwota ta w istocie stanowi odpowiednik odsetek kapitałowych obliczonych według stawki WIBOR, natomiast powodowi przysługiwałyby w tym względzie jedynie na podstawie art. 481 k.c. odsetki za opóźnienie od daty braku zwrotu świadczenia nienależnego w terminie wyznaczonym przez powoda. Uwzględnienie stanowiska powoda doprowadziłoby w istocie do sui generis „reaktywacji” nieważnej umowy kredytowej stron w zakresie oprocentowania, co pozostawałoby w sprzeczności z koniecznością zaniechania stosowania nieuczciwego warunku, który skutkował taką sankcją oraz zapobieżenia uzyskania przez kredytodawcę z tego tytułu korzyści. Wreszcie nie sposób w tym zakresie pominąć stanowiska, że brak jest podstaw do tego, by kredytobiorca w ramach rozliczenia nieważnej umowy na podstawie przepisów o nienależnym świadczeniu „płacił za korzystanie z pieniędzy”.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że w wypadku, gdy świadczenie polegające na uiszczeniu sumy pieniędzy spełnione zostało w wykonaniu nieważnej umowy przedmiotem żądania zwrotu świadczenia może być tylko suma otrzymanych pieniędzy.

Z drugiej strony brak jest podstaw by twierdzić, że kredytobiorcy mieli uzyskać jakiekolwiek wzbogacenie kosztem banku.

Uwzględnienie roszczenia banku byłoby przy tym sprzeczne z zasadami współżycia społecznego oraz z prawem unijnym, w szczególności dyrektywą 93/13.

Oprócz powyższego istnieje szereg argumentów prawnych, które pozwalają skutecznie zwalczać twierdzenia banków.

Adwokat do sprawy o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z kapitału

W nierównej walce z bankiem dobrze jest skorzystać z pomocy adwokata specjalizującego się w sporach frankowych. Posiadane przez nasz zespół doświadczenie umożliwia nam świadczyć obsługę prawną na wysokim poziomie. Zawsze służymy dla kredytobiorców wsparciem.

Szybki kontakt z adwokatami specjalizującymi się w sporach z bankami możliwy jest przez formularz kontaktowy:

Artykuł Odpowiedź na pozew w sprawie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z kapitału pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.