Jak to ktoś kiedyś powiedział „szczęście sprzyja przygotowanym”. Wykonując swoje obowiązki zawodowe, jako prawnicy, zawsze poświęcamy dużo czasu na przygotowanie się do każdej sprawy. Do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie.

W obecnie ukształtowanym procesie cywilnym przygotowanie nabiera jeszcze większego znaczenia. Ustawodawca wprowadził pewne ograniczenia, które mają na celu przyspieszenie postępowań, co wiąże się z koniecznością większej dbałości strony postępowania o swoją sprawę.

Zasadą jest bowiem, że wszystkie nasze twierdzenia, wszystkie argumenty i dowody na ich poparcie strona powinna podać w swoim pierwszym piśmie. Kiedyś było tak, że strony mogły pisać pisma bez żadnych ograniczeń i zgłaszać nowe twierdzenia, co wpływało na przedłużanie się postępowań.  Zostało to ukrócone. Sąd może wszystkie nasze późniejsze twierdzenia pominąć. Wiązać się to może nawet z przegraniem sprawy.

Teraz osoba pozywająca o alimenty powinna w pozwie przedstawić wszystkie swoje racje i dołączyć wszystkie dowody na ich poparcie. Osoba pozwana o alimenty powinna natomiast w odpowiedzi na pozew opisać i udowodnić swoje stanowisko.

Adwokat alimenty – czy warto skorzystać z pomocy prawnika w sprawie o alimenty?

Warto się zastanowić, czy nie skorzystać z pomocy adwokata w sprawie o alimenty. Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna, bo wiąże się oczywiście z koniecznością pokrycia honorarium prawnika. Są jednak różne metody płatności wynagrodzenia dla adwokata (np. w ratach). Każda sprawa traktowana i wyceniana jest indywidualnie.

Niemniej jednak osoba znająca meandry sądowej sali może pomóc przedstawić nam argumenty przemawiające za naszym stanowiskiem. Pomoże zebrać, poszeregować i należycie przedstawić dowody na poparcie naszych argumentów. W stresującej dla nas sytuacji będzie oparciem. Będzie mogła zadawać pytania, kwestionować twierdzenia drugiej strony, czy przedstawiać korzystną dla nas argumentację.

Prawnik powinien również zadbać o złożenie wniosku o zabezpieczenie naszego roszczenia na czas trwania postępowania.

Najczęściej zadawane pytania do adwokatów, autorów bloga Masz Prawo:

Jako adwokaci współtworzący bloga spotykamy się z wieloma pytaniami dotyczącymi alimentów, dlatego postanowiliśmy odpowiedzieć na najczęstsze z nich:

Jak długo trwa sprawa o alimenty?

Czas trwania postępowania nie jest odgórnie ustalony. Mogą to być 3 miesiące, a mogą być 3 lata. Wpływ na czas trwania sprawy ma przede wszystkim dobre przygotowanie pozwu – jeżeli Sąd dostrzeże jakieś braki formalne, wezwie powoda do ich uzupełnienia, co spowoduje przedłużenie się postępowania.

Jaka jest opłata od pozwu w sprawie o alimenty?

Strona dochodząca alimentów jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Nie musi zatem uiszczać opłaty.

Jaka jest opłata od pozwu w sprawie o obniżenie alimentów?

Opłata w takim przypadku wynosi 5% od wartości przedmiotu sporu obliczonej. Wartością przedmiotu sporu jest roczna suma alimentów o jaką zamierzamy obniżyć alimenty. Przykładowo – mamy zasądzone 800 zł alimentów, chcemy obniżyć je o 300 zł. Więc 12 miesięcy x 300 zł = 3600 zł. Opłata to 5% tej kwoty, czyli 180 zł.

Jak uzyskać alimenty już od dnia wniesienia pozwu?

W tym celu należy złożyć wniosek o zabezpieczenie alimentów na czas trwania procesu.

Czy w czasie stanu epidemii koronawirusa warto wystąpić o alimenty?

Przygotowaliśmy specjalny artykuł na ten temat, który można przeczytać pod tym linkiem.

*****

Adwokaci prowadzący blog www.maszprawo.edu.pl reprezentują swoich Klientów w sprawach o alimenty. Bazując na swoim doświadczeniu procesowym przygotowali również inne artykuły dotyczące spraw rodzinnych, które mamy nadzieję zainteresują naszych czytelników:

1. Od kogo można domagać się alimentów
2. Od czego zależy wysokość alimentów
3. Jak wygląda sprawa o alimenty
4. Alimenty od dziadków
5. Podwyższenie lub obniżenie alimentów

***

Adwokaci publikujący na blogu www.maszprawo.edu.pl pomagają Klientom uzyskać należne alimenty. Reprezentują oni Klientów przed Sądami w Małopolsce, na Śląsku oraz w województwach Świętokrzyskim i Podkarpackim.

Jeśli są Państwo w podobnej sytuacji zapraszamy do kontaktu z adwokatem Pawłem Zawartką, adwokatem Michałem Śmiglem lub adwokat Magdaleną Walkiewicz, którzy udzielą profesjonalnej porady i pomogą sprawnie przeprowadzić postępowanie.

Z kancelarią adwokacką można skontaktować się telefonicznie pod numerem 790494135 lub za pośrednictwem formularza kontaktowego:

Artykuł Adwokat alimenty Kraków pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Z naszego doświadczenia wynika, że odwołanych zostało bardzo dużo rozpraw w całej Polsce. Sami zostaliśmy zasypani informacjami o przesunięciu rozpraw naszych Klientów na późniejsze terminy. Nie dziwne zatem, że nowi Klienci zastanawiają się, czy warto teraz inicjować postępowanie sądowe, skoro i tak na jego rozpoznanie trzeba będzie poczekać chwilę dłużej niż zwykle.

Jak wpływa ograniczenie pracy sądów w związku z epidemią na sprawy o alimenty?

Można pokusić się o stwierdzenie, że sprawy alimentacyjne nie ucierpiały w związku z epidemią. Zgodnie bowiem z przyjętą metodyką pracy, w dalszym ciągu Sądy funkcjonują, tyle że w ograniczonym zakresie. Wykonywanie obowiązków przeniesione zostało chwilowo z sali sądowej w zacisze gabinetów sądowych. Rozpatrywane tam są sprawy o charakterze tzw. pilnym.

Uspokajamy – wymiar sprawiedliwości dalej funkcjonuje.

Co prawda sprawy alimentacyjne jako takie pilnymi nie są. Natomiast można „spowodować”, aby takimi się stały. Chodzi mianowicie o zwrócenie się do Sądu z tzw. wnioskiem o zabezpieczenie. Jeżeli posłużymy się właściwą argumentacją, pozwoli to uzyskać świadczenia w niedługim czasie po jego złożeniu. Z naszego doświadczenia wynika, że wnioski takie (szczególnie w sprawach alimentacyjnych) są rozpatrywane bardzo sprawnie.

Czym jest wniosek o zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych

Wniosek o zabezpieczenie służy temu, aby uprawniony do alimentów nie ponosił negatywnych konsekwencji oczekiwania na rozprawę sądową i na wyrok. W czasach przed wprowadzonym stanem epidemii, z uwagi na duże obłożenie Sądów Rodzinnych, w Sądach krakowskich na pierwszą rozprawę w sprawie o alimenty oczekiwało się ok. 4 miesiące.

Jest to bardzo długi okres, kiedy chodzi o zaspokajanie potrzeb uprawnionego do alimentów.

Wniosek o zabezpieczenie warto złożyć już w pozwie. Reprezentując swoich Klientów zawsze o tym pamiętamy – to pozwala uzyskać świadczenia zaraz po wytoczeniu powództwa. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, żeby z takim wnioskiem wystąpić w toku sprawy. Szczególnie w obecnej sytuacji jest to wskazane.

Co przy tym ważne wniosek o zabezpieczenie złożony przez uprawnionego do alimentów nie podlega opłacie. Składając go możemy więc tylko zyskać korzystne dla siebie rozstrzygnięcie.

Należy pamiętać, że podstawą uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie (tj. w konsekwencji przyznanie alimentów na czas procesu) jest uprawdopodobnienie naszego roszczenia. Swoje twierdzenia w pozwie musimy poprzeć logiczną argumentacją oraz dowodami z dokumentów, które będą na tym etapie najistotniejsze.

Bazując na wiedzy z tego artykułu (gdzie wyjaśniliśmy od czego zależy wysokość alimentów) można wywnioskować, że potrzebujemy uprawdopodobnić zarówno jakie są usprawiedliwione koszty utrzymania dziecka oraz jakie możliwości finansowe ma zobowiązany.

Aby zabezpieczyć interesy Klientów zawsze rekomendujemy wystąpienie z wnioskiem o zabezpieczenie. Jest to szczególnie istotne w sytuacji obowiązującego stanu epidemii, który nie wiadomo jak długo potrwa. W oczekiwaniu na rozprawę warto podjąć odpowiednie czynności, a nie pozostać biernym.

*****

W razie pytań czy wątpliwości zapraszamy do kontaktu przez poniższy formularz kontaktowy. Zachęcamy również do przeczytania innych artykułów przygotowanych przez naszych prawników, które mogą się okazać pomocne w sprawie o alimenty:

1. Od kogo można domagać się alimentów
2. Od czego zależy wysokość alimentów
3. Jak wygląda sprawa o alimenty
4. Alimenty od dziadków
5. Podwyższenie lub obniżenie alimentów

Artykuł Czy w czasie stanu epidemii koronawirusa warto wystąpić o alimenty? pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Epidemia koronawirusa nie wstrzymuje automatycznie płacenia alimentów.

Przede wszystkim musimy podkreślić, że mimo ogłoszenia na terenie RP stanu epidemii w związku z trwającą pandemią koronawirusa, a co za tym idzie – istniejącą stagnacją gospodarczą, a być może i utratą płynności finansowej lub źródła dochodu przez zobowiązanego do płacenia alimentów, okoliczność ta nie stanowi automatycznej podstawy do zaprzestania dalszego płacenia alimentów. Należy bowiem pamiętać, że obowiązek alimentacyjny wynika z konkretnego orzeczenia sądowego lub umowy, które doprecyzowują normę prawną nakazującą rodzicowi wydatkować na utrzymanie dziecka. Jak długo takie orzeczenie lub umowa pozostaje w mocy, tak długo obowiązek alimentacyjny pozostaje bez zmian. Ogłoszenie epidemii nic tu nie zmienia.

Innymi słowy, obecnie dłużnik alimentacyjny w dalszym ciągu jest zobowiązany do płacenia alimentów regularnie i w przewidzianym terminie. W przeciwnym wypadku, musi się liczyć z konsekwencją w postaci wszczęcia przeciwko niemu egzekucji komorniczej.

Obniżenie wysokości alimentów.

W sytuacji kiedy stan epidemii spowodował u zobowiązanego do alimentów np. utratę płynności finansowej (przykładowo: został zmuszony do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej lub działalność ta przestała przynosić jakikolwiek dochód) lub źródła dochodu (np. został zwolniony z pracy), ewentualnie istotne ich obniżenie (doszło do istotnego zmniejszenia wynagrodzenia) można natomiast rozważyć wystąpienie do sądu z pozwem o obniżenie alimentów, z uwagi na zmianę sytuacji materialnej.

Możliwość taką przewiduje art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi:

„W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.”

Jak wynika z treści ww. przepisu, przesłanką do zmiany wysokości alimentów określonych w orzeczeniu sądowym lub umowie dotyczącej obowiązku alimentacyjnego, jest zmiana stosunków. Niewątpliwie zmianą taką jest obniżenie lub utrata dochodów dłużnika alimentacyjnego wywołane niemożnością podjęcia przez niego pracy lub nieosiąganiem wystarczającego dochodu do ich pokrycia spowodowane stanem zagrożenia epidemiologicznego. Dokładniej o obniżeniu alimentów pisaliśmy w tym artykule:

https://maszprawo.edu.pl/podwyzszenie-lub-obnizenie-alimentow/

Należy jednak pamiętać o dwóch rzeczach.

Po pierwsze, alimenty służyć mają zaspokajaniu bieżących uzasadnionych potrzeb dziecka. Może to się odbywać nawet kosztem rodzica. Wszakże dziecko nie jest w stanie utrzymać się samemu. Oznacza to, że nie jest możliwym niejako wygaszenie alimentów tylko z tego powodu, że rodzic utracił w chwili obecnej źródło dochodu. O wysokości alimentów decyduje bowiem nie tylko to ile rodzic aktualnie zarabia, ale również to jakie są jego możliwości zarobkowe, jak też to jakie są potrzeby dziecka. W konsekwencji obniżenie alimentów może być dokonane tylko do kwoty, która jest niezbędna do zapewnienia dziecku koniecznych środków utrzymania. Oznacza to, że jeśli na rodzicu ciążył obowiązek alimentacyjny na poziomie kilkuset złotych, to być może sąd – pomimo pogorszenia się sytuacji majątkowej – nie będzie skłonny do obniżenia alimentów, a tym bardziej do ich wygaszenia. Odmienna byłaby natomiast sytuacja, gdyby alimenty były ustalone na wyższym poziomie. Wówczas możliwym byłoby ich obniżenie do kwoty niezbędnej do zapewnienia dziecku priorytetowych potrzeb. Potrzeby zbytkowne dziecka (np. związane z rozwijaniem hobby itp.) musiałyby ustąpić miejsca sytuacji finansowej rodzica.

Warto jednak pamiętać, że w czasie pandemii, w związku z koniecznością ograniczenia aktywności obniżeniu mogły ulec uzasadnione koszty utrzymania uprawnionego do alimentów, co również ma wpływ na wysokość świadczenia.

Po drugie, stan zmiany stosunków (tj. pogorszenie sytuacji finansowej) powinien mieć charakter trwały. Nie może to być jedynie chwilowa trudność. Oczywiście kwestia ta jest niezwykle ocenna. Osoba zatrudniona lub prowadząca działalność gospodarczą w branży, która obecnie przeżywa poważny kryzys i brak jest perspektyw na to, aby w najbliższym czasie sytuacja ta się miała zmienić, łatwiej będzie mogła przekonać sąd do tego, że faktycznie doszło w jej wypadku do zmiany sytuacji. Podobnie też byłoby w przypadku osoby, która została zwolniona z pracy, a próby znalezienia przez nią nowej pracy okazały się bezskuteczne. Nie może natomiast chodzić o sytuację kiedy dana osoba bez problemu może znaleźć nową pracę. 

Oczywiście nie jest możliwym udzielenie odpowiedzi na pytanie, ile czasu wystarczy do tego, aby móc wystąpić do sądu z pozwem o obniżenie alimentów, powołując się na wspomnianą zmianę sytuacji. Nikt bowiem nie jest w stanie przesądzić, tego jak długo stan epidemii będzie trwał, a tym bardziej jak długo jego konsekwencje będą odbijać się na sytuacji finansowej Polaków. Nawet bowiem kiedy pandemia ustanie, to część firm może się już nie podnieść, wzrośnie bezrobocie i trudno będzie znaleźć zatrudnienie.

Dlatego też pozew o obniżenie alimentów należy traktować jako ostateczność, tzn. podjąć się tego dopiero jeśli nie uda się utrzymać płynności finansowej. Temu zaś służyć ma np. oferowana przez banki możliwość skorzystania z wakacji kredytowych, czy też ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach na czas epidemii

W ustawie z dnia 28 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, wprowadzono wiele narzędzi, które doraźnie mogą pomóc w utrzymaniu płynności finansowej, czy to pracowników czy przedsiębiorców. Wśród nich znalazły się takie rozwiązania jak chociażby:

• świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy;
• świadczenia o wypłatę ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;
• świadczenia na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy, którym pracodawca wypłaca wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%, nie niższe jednak niż w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy;
• poręczenia i gwarancje spłaty kredytów udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowego na wniosek przedsiębiorcy;
• ulgi w spłacie zobowiązań publicznoprawnych;
• ulgi w spłacie składek z tytułu ubezpieczeń społecznych, etc…

Powyżej wymieniliśmy tylko kilka przykładowych rozwiązań wprowadzonych przez ustawodawcę, ale warto zapoznać się z całą treścią ustawy, gdyż wprowadza wiele udogodnień i ułatwień finansowych zarówno dla pracowników jak i pracodawców. Może się więc okazać, że nie będziesz zobowiązany do zapłaty innych zobowiązań, a dzięki temu będziesz w stanie regularnie spłacać alimenty, bez narażania się na egzekucję komorniczą.

W trakcie epidemii niezmiennie funkcjonuje również fundusz alimentacyjny, który jest jakimś rozwiązaniem, gdyby rodzina utraciła płynność.

*****

W razie pytań czy wątpliwości zapraszamy do kontaktu przez poniższy formularz kontaktowy. Zachęcamy również do przeczytania innych artykułów przygotowanych przez naszych prawników, które mogą się okazać pomocne w innych sprawach:

1. Czy w czasie stanu epidemii koronawirusa warto wystąpić o alimenty?
2. Koronawirus a zawarte wcześniej umowy
3. Kontakty z dzieckiem
4. Podwyższenie / obniżenie alimentów
5. Wydziedziczenie

Artykuł Koronawirus a alimenty pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Raz przyznane alimenty, czy to dobrowolnie na podstawie umowy pomiędzy rodzicami, czy też przymusowo na podstawie orzeczenia sądu, mogą z czasem okazać się nieadekwatne do aktualnej sytuacji – tzn. staną się albo zbyt niskie albo zbyt wysokie. Ustawodawca zdawał sobie z tego sprawę, dlatego też w art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wprowadzono możliwość sądowej zmiany wysokości alimentów określonych w orzeczeniu sądowym lub umowie dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

Wspomniany przepis stanowi, że w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez wspomnianą zmianę stosunków rozumieć należy zmianę (zwiększenie lub zmniejszenie) usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego (dziecka lub małżonka, któremu przyznane zostały alimenty) lub zmianę (poprawienie lub pogorszenie) możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji (rodzica lub małżonka, który obciążony został obowiązkiem alimentacyjnym).

Istotne zwiększenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentów uzasadniać będzie podwyższenie alimentów. Z kolei istotne zmniejszenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji uzasadniać będzie ich obniżenie.

Należy pamiętać, że dochodząc sądowego skorygowania wysokości alimentów (odpowiednio podwyższenia lub ich obniżenia) należy wykazać, że rzeczywiście nastąpiła powyższa zmiana, przy czym punktem odniesienia dla takiej zmiany jest sytuacja, jaka miała miejsce w chwili wydania orzeczenia nakładającego obowiązek alimentacyjny lub w chwili zawarcia umowy w przedmiocie alimentów. Sytuację tę zaś należy porównać z sytuacją aktualną. Sam jednak upływ czasu nie będzie automatycznie przesądzać o konieczności modyfikacji wysokości przyznanego świadczenia alimentacyjnego. Niezbędnym do tego będzie dodatkowo powołanie konkretnych okoliczności świadczących o powyższej zmianie.

INNE POLECANE ARTYKUŁY

Adwokaci prowadzący bloga www.maszprawo.edu.pl przygotowali również inne artykuły dotyczące spraw rodzinnych, które mamy nadzieję zainteresują naszych czytelników. Poniżej przedstawiamy niektóre z nich:

• Jak wygląda sprawa o alimenty
• Od kogo można domagać się alimentów
• Od czego zależy wysokość alimentów?
• Kontakty z dzieckiem nie odbywają się lub odbywają się nieprawidłowo z winy drugiego rodzica
• Odpowiedzialność karna za niepłacenie alimentów

*****

W razie jakichkolwiek pytań, ewentualnie potrzeby pomocy w tego typu sprawach, zapraszamy do skorzystania z formularza kontaktowego:

Artykuł Podwyższenie lub obniżenie alimentów pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Niedawno przygotowaliśmy artykuł dotyczący odpowiedzialności karnej za niepłacenie alimentów. Tym razem natomiast chcielibyśmy przedstawić inną sankcję za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego – zatrzymanie prawa jazdy. W czasach kiedy niemal każdy posiada samochód i używa go w życiu codziennym odebranie prawa jazda może być bardzo dolegliwe i zmotywuje daną osobę do płacenia alimentów.

KIEDY MOŻLIWYM JEST ZATRZYMANIE PRAWA JAZDY

Żeby dłużnikowi alimentacyjnemu można było odebrać prawo jazdy, to najpierw jego obowiązek alimentacyjny musi zostać dookreślony w orzeczeniu sądowym (wyroku zasądzającym alimenty lub postanowieniu udzielającemu zabezpieczenia) lub ugodzie w przedmiocie alimentów, a następnie – wobec braku dobrowolnego płacenia alimentów – wszczęta na podstawie takiego orzeczenia sądowego lub ugody egzekucja musi okazać się być bezskuteczna, tzn. nie będzie możliwym wyegzekwowanie pełnej kwoty alimentów (zarówno bieżących, jak i zaległych).

Co przy tym istotne, niezbędnym jest, aby dłużnik alimentacyjny przez okres ostatnich 6 miesięcy nie wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie wyższej niż 50 % kwoty alimentów ustalonych w orzeczeniu sądowym lub ugodzie. Innymi słowy, dłużnik alimentacyjny przez co najmniej pół roku nie może ani razu zapłacić alimentów w kwocie wyższej niż połowa zasądzonych od niego .

W takim wypadku osoba uprawniona do alimentów (najczęściej rodzic działający w imieniu dziecka) może złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na swoje miejsce zamieszkania (np. w przypadku mieszkańców Krakowa będzie to Prezydent Miasta Krakowa) wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego.

Do takiego wniosku należy dołączyć zaświadczenie uzyskane od komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjnego o bezskuteczności egzekucji alimentów, zawierające informacje o stanie egzekucji, przyczynach jej bezskuteczności oraz działaniach podejmowanych w celu wyegzekwowania zasądzonych alimentów. Nawet jednak, gdy takie zaświadczenie nie zostanie załączone, to organ sam zwróci się do właściwego komornika o jego przesłanie.

Na skutek powyższego wniosku organ albo samodzielnie wszczyna postępowanie albo – gdy zajdzie taka potrzeba z uwagi na odmienne miejsce zamieszkania – występuje z wnioskiem do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika alimentacyjnego o podjęcie wobec niego działań.

Zaznaczyć przy tym należy, że uprawniony do alimentów nie musi występować z powyższym wnioskiem o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego w przypadku przyznania mu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, albo w przypadku umieszczenia go w pieczy zastępczej. Wówczas organy działają z urzędu, tzn. bez potrzeby inicjatywy uprawnionego do alimentów.

W ramach ww. postępowania organ (wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy dla dłużnika alimentacyjnego) przeprowadza wywiad alimentacyjny, w celu ustalenia sytuacji rodzinnej, dochodowej i zawodowej dłużnika alimentacyjnego, a także jego stanu zdrowia oraz przyczyn niełożenia na utrzymanie osoby uprawnionej. Dodatkowo organ odbiera od dłużnika alimentacyjnego oświadczenie majątkowe oraz informuje dłużnika o przekazaniu do biura informacji gospodarczej informacji gospodarczej o zobowiązaniach alimentacyjnych w razie powstania zaległości za okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Powyższe oświadczenie dłużnik alimentacyjny składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Jeżeli zatem okaże się później, że dłużnik alimentacyjny oświadczył nieprawdę, będzie to podstawą do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej.

W przypadku, gdy okaże się, że dłużnik alimentacyjny nie może wywiązać się ze swoich zobowiązań z powodu braku zatrudnienia, to organ zobowiąże go do zarejestrowania się jako bezrobotny albo jako poszukujący pracy w przypadku braku możliwości zarejestrowania się jako bezrobotny, wraz ze wskazaniem nie dłuższego niż 30-dniowy termin na wykonanie tego zobowiązuje.

I wreszcie, w przypadku, gdy dłużnik alimentacyjny:

1. uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego,
2. odmawia złożenia oświadczenia majątkowego,
3. odmawia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy w terminie wyznaczonym przez organ,
4. odmawia bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych,

to organ wszczyna postępowanie dotyczące uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, a następnie wydaje decyzje o uznaniu go za taką osobę. Jeżeli decyzja ta stanie się ostateczna (tzn. dłużnik się nie odwoła, albo jego odwołanie nie zostanie uwzględnione), to organ następnie – po uzyskaniu z centralnej ewidencji kierowców informacji, że dłużnik alimentacyjny posiada uprawnienie do kierowania pojazdami, m.in. kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Na podstawie takiego wniosku starosta wydaje następnie decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy.

ODZYSKANIE PRAWA JAZDY

Prawo jazdy nie jest odbierane dłużnikowi alimentacyjnemu na zawsze. Istnieje bowiem możliwość uchylenia decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Jest to jednak możliwe tylko na wniosek organu (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika), w przypadku wystąpienia jednej z poniższych przesłanek.

Pierwszą z nich jest ustanie przyczyny zatrzymania prawa jazdy (co będzie miało miejsce przykładowo, gdy dłużnik w końcu złoży oświadczenie majątkowe czy zarejestruje się w urzędzie pracy) oraz wywiązywanie się przez dłużnika alimentacyjnego przez okres ostatnich 6 miesięcy w każdym miesiącu z ciążących na nim zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty alimentów ustalonych w orzeczeniu sądowym lub ugodzie. Obie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, a zatem nie wystarczy spełnienie tylko jednej z nich. Co się tyczy tej ostatniej okoliczności, to nie chodzi o jednorazowe pokrycie 50% kwoty alimentów za ostatnie 6 miesięcy, ale systematyczność w płaceniu alimentów przez okres kolejnych 6 miesięcy, przy czym w żadnym z tych miesięcy zapłacona kwota nie może być niższa niż 50% należności alimentacyjnej.

Drugą z przesłanek jest utrata statusu dłużnika alimentacyjnego, co nastąpi w przypadku spłaty całości zadłużenia alimentacyjnego (dopuszczalna wydaje się być również wykładnia podług, której dana osoba utraci status dłużnika alimentacyjnego nawet jeśli będzie miała zaległość alimentacyjna za okres jednego miesiąca). Ten sposób jest zatem szybszy (nie ma potrzeby odczekania aż 6 miesięcy systematycznego płacenia alimentów), ale droższy (trzeba zapłacić całość zadłużenia alimentacyjnego).

INNE POLECANE ARTYKUŁY

Adwokaci prowadzący bloga www.maszprawo.edu.pl przygotowali również inne artykuły dotyczące materii alimentów, które mamy nadzieję zainteresują naszych czytelników. Poniżej przedstawiamy niektóre z nich:

• Jak wygląda sprawa o alimenty
• Od kogo można domagać się alimentów
• Od czego zależy wysokość alimentów?
• Podwyższenie lub obniżenie alimentów

*****

W razie potrzeby uzyskania dodatkowych wyjaśnień lub informacji dotyczącej przedstawionej powyżej tematyki, ewentualnie w razie pomocy w tego typu sprawie, zachęcamy do kontaktu poprzez poniższy formularz kontaktowy:

[contact-form-7]

Artykuł Zatrzymanie prawa jazdy za niepłacenie alimentów pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

WSTĘP

We wcześniejszych artykułach uwagę poświęciliśmy temu jak wygląda sprawa o alimenty, od kogo można domagać się alimentów, jak też zagadnieniu – od czego zależy ich wysokość. W tym artykule skupimy się natomiast na odpowiedzialności karnej za niepłacenie alimentów, czyli za przestępstwo niealimentacji.

PRZESTĘPSTWO NIEALIMENTACJI

W art. 209 Kodeksu karnego ustawodawca przewidział tzw. przestępstwo niealimentacji. Treść tego przepisu w ostatnim czasie uległa zmianie i od 31 maja 2017 roku paragraf 1 tego artykułu ma następujące brzmienie:

„Kto uchyla się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”.

Jednocześnie, ustawodawca przewidział typ kwalifikowany tego przestępstwa (bardziej surowy):

„Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”

OKREŚLENIE OBOWIĄZKU ALIMENTACYJNEGO CO DO WYSOKOŚCI

Z powyższego wynika, że przestępstwo niealimentacji obecnie polega na uchylaniu się od ciążącego na sprawcy obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości. Tym samym, żeby w ogóle mogło dojść do popełnienia tego przestępstwa obowiązek alimentacyjny musi zostać wcześniej sprecyzowany poprzez określenie kwoty alimentów, którą dana osoba musi płacić na rzecz uprawnionego do alimentów.

To określenie wysokości obowiązku alimentacyjnego (kwoty alimentów) może być dokonane albo orzeczeniem sądowym (wyrokiem zasądzającym alimenty lub postanowieniem udzielającym zabezpieczenia roszczenia alimentacyjnego), ugodą zawartą przed sądem lub innym organem, jak też umową. Istotnym jest tylko, żeby wyraźnie było określone do alimentów w jakiej kwocie dana osoba jest zobowiązana.

UCHYLANIE SIĘ OD OBOWIĄZKU ALIMENTACYJNEGO

Omawiane tu przestępstwo polega na uchylaniu się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego. Wbrew językowym sugestiom, nie jest to tożsame z niepłaceniem alimentów.

W pojęciu „uchyla się” mieści się bowiem negatywny stosunek psychiczny osoby zobowiązanej do wykonywania nałożonego na nią obowiązku alimentacyjnego, przejawiający się w tym, że pomimo obiektywnej możliwości jego wykonania, sprawca tego obowiązku nie wypełnia, gdyż wypełniać nie chce lub też zlekceważył ten obowiązek. W związku z tym dla pociągnięcia danej osoby do odpowiedzialności karnej niezbędnym jest wykazanie, że sprawca miał obiektywną możliwość dostarczania środków utrzymania, lecz tego nie czynił ze złej woli.

Brak możliwości wykonywania obowiązku alimentacyjnego może natomiast wynikać z tego, że dana osoba w danym okresie przykładowo:

1. była pozbawiona wolności,
2. miała status bezrobotnego bez prawa do zasiłku, oraz nie było dla niej ofert pracy w urzędzie pracy,
3. była ciężko chora albo wymagała kosztownego leczenia,
4. posiadała liczne zobowiązania powstałe przed obowiązkiem alimentacyjnym, a przede wszystkim doszło do zajęć komorniczych, które uniemożliwiły jej płacenie alimentów.

Okoliczności te mogą wyłączyć jednak odpowiedzialność danej osoby za przestępstwo niealimentacji tylko za okres, którego dotyczą. Tym samym nie mają wpływu na możliwość pociągnięcia danej osoby do odpowiedzialności za inny okres czasu.

WYSOKOŚĆ ZADŁUŻENIA ALIMENTACYJNEGO

Ustawodawca zrezygnował z przesłanki odpowiedzialności karnej w postaci uporczywości uchylania się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego, z którą łączyło się wiele problemów interpretacyjnych. Zamiast tego przewidział, że taką odpowiedzialność ponosi osoba, której łączna wysokość zaległości powstałych wskutek uchylania się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.

Przesłanka ta zachodzi zatem przykładowo w sytuacji kiedy dana osoba wyrokiem została zobowiązana do uiszczania alimentów w kwocie po 600 zł miesięcznie i:

• przez co najmniej 3 miesiące nie płaciła w ogóle alimentów, jak też
• przez co najmniej 6 miesiące płaciła alimenty tylko w kwocie 300 zł (po 6 miesiącach wysokość zaległości wyniosła zatem równowartość alimentów za 3 miesiące – 1.800 zł, tj. 6 x 300 zł),

Dodać w tym miejscu trzeba, że jeżeli w trakcie uchylania się od obowiązku alimentacyjnego wysokość świadczenia alimentacyjnego ulegnie zmianie, to należy to uwzględnić przy obliczeniu równowartości 3 świadczeń.

KWALIFIKOWANY TYP PRZESTĘPSTWA

Jak wyżej to wskazano, ustawodawca przewidział również kwalifikowany typ przestępstwa niealimentacji, za który grozi surowsza kara (2 lata pozbawienia wolności zamiast 1 roku). Sprawca dopuszcza się kwalifikowanego przestępstwa niealimentacji, gdy oprócz zrealizowania przesłanek (znamion) opisanych powyżej, dodatkowo naraził osobę uprawnioną do alimentów na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Wyróżnienie obu tych typów przestępstw ułatwia pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za przestępstwo niealimentacji. Obecnie – w typie podstawowym – możliwym będzie dokonanie tego bez konieczności wykazywania, że doszło do narażenia uprawnionego do alimentów na niemożność zaspokojenia jego potrzeb życiowych, co dowodowo bywało nieraz trudne. W przypadku natomiast, kiedy faktycznie do takiego narażenia dojdzie, możliwym będzie pociągnięcie takiej osoby do surowszej odpowiedzialności karnej.

Pojęcie podstawowych potrzeb życiowych nie jest nigdzie zdefiniowane. Zakres tych potrzeb nie jest zresztą stały (niezmienny), lecz zależy od konkretnych warunków społeczno-ekonomicznych, stopnia rozwoju społeczeństwa, czy przeciętnego poziomu życia obywateli. Im ten stopień, poziom jest wyższy, tym większe i bardziej różnorodne są potrzeby uznawane powszechnie za podstawowe (przykładowo jeszcze nie tak dawno dostęp do własnego telefonu komórkowego nie wydawał się być czymś normalnym, lecz luksusowym).

Owych „podstawowych potrzeb” nie można rozumieć jedynie jako zabezpieczenia minimum egzystencji w postaci środków przeznaczonych na utrzymanie, tj. wydatków na żywność, leczenie, odzież, czy mieszkanie. Niezbędnym jest objęcie tym pojęciem również – zależnie od wieku uprawnionego do alimentów – zapewnienia odpowiedniego wykształcenia, przygotowania zawodowego, a także możliwości korzystania z dóbr kulturalnych. Jeżeli zatem dziecko wymaga przykładowo korepetycji, gdyż nie radzi sobie w szkole, to potrzebę w tym zakresie należy uznać za podstawową.

Narażenie osoby uprawnionej do alimentów na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych musi być realne.

Podkreślić jednak należy, że zaspokojenie tych potrzeb przez inną osobę nie zwalnia sprawcy od odpowiedzialności karnej. Wręcz przeciwnie, odpowiedzialność ta będzie tym bardziej uzasadniona, gdy zaspokojenie potrzeb osoby uprawnionej odbywa się kosztem znacznego wysiłku innych osób zobowiązanych do dostarczania środków utrzymania (np. drugiego z rodziców). Z taką sytuacją będziemy mieć do czynienia przykładowo w przypadku, gdy drugi z rodziców:

1. będzie pracował w godzinach nadliczbowych,
2. podejmie dodatkowe zatrudnienie,
3. rozpocznie dodatkową działalność gospodarczą,
4. będzie wyprzedawał majątek,

po to aby uzyskać dodatkowe środki na utrzymanie wspólnego dziecka.

NIEALIMENTACJA KILKORO UPRAWNIONYCH

Zasygnalizować należy, że w praktyce sądowej przyjmuje się, iż niealimentacja dwóch lub więcej osób pokrzywdzonych żyjących w jednej rodzinie (np. dzieci tej samej matki) stanowi tylko jedno przestępstwo. Inna jest sytuacja kiedy dana osoba nie wypełnia obowiązku alimentacyjnego wobec dzieci żyjących osobno, tj. w dwóch różnych rodzinach.

KTO MOŻE WSZCZĄĆ POSTĘPOWANIE KARNE

Zgodnie z art. 209 § 2 k.k. ściganie omawianego tu przestępstwa następuje na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego. Jeśli pokrzywdzonemu przyznano odpowiednie świadczenia rodzinne albo świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, ściganie przestępstwa niealimentacji odbywa się z urzędu.

Za pokrzywdzonego przestępstwem niealimentacji uznać należy osobę uprawnioną do alimentów. Może to być zatem zarówno dziecko jak i małżonek, którym przyznano alimenty.

W przypadku, gdy pokrzywdzonym jest małoletni lub ubezwłasnowolniony całkowicie lub częściowo, prawa jego wykonuje przedstawiciel ustawowy (rodzic), albo osoba, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje.

Innymi słowy, wszczęcie postępowania karnego w związku z możliwością popełnienia przestępstwa niealimentacji może nastąpić w szczególności na wniosek małżonka uprawnionego do alimentów albo rodzica działającego w imieniu dziecka uprawnionego do alimentów.

MOŻLIWOŚĆ UNIKNIĘCIA ODPOWIEDZIALNOŚCI

Ustawodawca, mając na celu zachęcenie sprawców przestępstw niealimentacji do wywiązania się przez nich z obowiązku alimentacyjnego, w paragrafie 4 i 5 omawianego tu artykułu, przewidział możliwość uniknięcia przez nich kary lub podstawę do odstąpienia od wymierzenia wobec takiej osoby kary.

I tak, sprawca przestępstwa niealimentacji w typie podstawowym nie będzie podlegał karze (a zatem prowadzone wobec niego postępowanie karne będzie umorzone), jeżeli nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego (a zatem termin ten nie będzie jeszcze biegł, jeśli dana osoba była słuchana wyłącznie w charakterze świadka) uiścił w całości zaległe alimenty.

Natomiast, w przypadku gdy w taki sposób postąpi sprawca przestępstwa niealimentacji w typie kwalifikowanym, to co prawda postępowanie karne dalej będzie kontynuowane, ale Sąd odstąpi od wymierzenia kary (tzn. wyda wyrok skazujący, ale bez nałożenia na sprawcę jakiejkolwiek kary), chyba że wina i społeczna szkodliwość czynu przemawiać będą przeciwko odstąpieniu od wymierzenia kary.

Nie ma przy tym znaczenia z jakiego powodu sprawca uiścił w całości zaległe alimenty, w szczególności, czy uczynił to tylko z obawy przed grożącą mu karą. Istotnym jest jedynie, że zaległość ma być uiszczona w całości. Nie spełnia zatem tego wymogu częściowa spłata zadłużenia. Nie musi natomiast to być jednorazowa wpłata. Ważne jest tylko, aby we wskazanym powyżej okresie zadłużenie w całości zostało uregulowane.

Dodać w tym miejscu trzeba, że przez pojęcie zaległych alimentów rozumieć należy alimenty płatne za okres objęty zarzutem.

ZAKOŃCZENIE

Jednocześnie zachęcamy do zapoznania się z naszym artykułem dotyczącym innej sankcji za niepłacenie alimentów, tj. możliwości zatrzymania prawa jazdy.

W przypadku, gdy problem niealiemntacji spotkał również Ciebie lub Twoje dziecko i w związku z tym potrzebujesz pomocy, prosimy o kontakt poprzez poniższy formularz kontaktowy:

[contact-form-7]

Artykuł Odpowiedzialność karna za niepłacenie alimentów pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.

Co najpierw?

Jeżeli zamierzasz domagać się alimentów, to dobrze jest zacząć od przedsądowego wezwania do polubownego zakończenia sprawy. Postępowanie sądowe może  trwać dosyć długo, negatywnie wpływa również na relacje rodzinne. Dlatego w celu szybszego i mniej inwazyjnego rozwiązania sporu warto jest spróbować się dogadać. W przygotowanym przez siebie piśmie wezwij zobowiązanego do alimentów do ich dobrowolnej zapłaty, względnie do zawarcia ugody przed mediatorem lub notariuszem (ważne – taka ugoda po nadaniu jej klauzuli wykonalności przez sąd jest równoważna wyrokowi). W wezwaniu wskaż kwotę alimentów jaką proponujesz i poinformuj z czego ona wynika. Dlaczego według Ciebie alimenty powinny być w żądanej przez Ciebie wysokości. W określeniu właściwej kwoty może Ci pomóc artykuł na temat tego od czego zależy wysokość alimentów.

Jeżeli Twoje relacje z osobą zobowiązaną do alimentów są złe i nie chcesz się z nią dogadywać poza sądem, lub nie masz z tą osobą kontaktu, albo jeżeli uważasz, że po prostu tej sprawy nie da się rozwiązać ugodowo będziesz musiał przygotować pozew.

O szczegółowych wymaganiach pozwu napiszę w kolejnym wpisie, Ty powinieneś pamiętać, aby w żądaniu pozwu wskazać:

1. dochodzoną kwotę alimentów,
2. osobę, od której domagasz się alimentów,
3. osobę na rzecz której domagasz się alimentów,
4. datę od której domagasz się zasądzenia alimentów,
5. termin i formę płatności alimentów,
6. ewentualnie żądanie zapłaty odsetek za opóźnienie w przypadku nieterminowej płatności poszczególnych rat.

Przykładowe żądanie pozwu w sprawie z powództwa małoletniego dziecka może wyglądać w następujący sposób:

Imieniem małoletniego Jana Kowalskiego, jako jego przedstawiciel ustawowy, wnoszę o zasądzenie od Adama Kowalskiego na rzecz małoletniego Jana Kowalskiego alimentów w wysokości po 500 zł miesięcznie, płatnych z góry do 10. dnia każdego następującego po sobie miesiąca, do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku opóźnienia płatności którejkolwiek z rat w terminie, począwszy od 13 stycznia 2017 roku.

Ważna uwaga jeżeli powodem jest małoletnie dziecko to jest ono reprezentowane przez swojego przedstawiciela ustawowego.

Jeżeli jesteś pełnoletni i domagasz się zasądzenia alimentów żądanie pozwu możesz sformułować tak:

Imieniem własnym wnoszę o zasądzenie od Adama Kowalskiego na rzecz Jana Kowalskiego alimentów w wysokości po 500 zł miesięcznie, płatnych z góry do 10. dnia każdego następującego po sobie miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku opóźnienia płatności którejkolwiek z rat w terminie, począwszy od 13 stycznia 2017 roku.

Ważna uwaga jeżeli powodem jest osoba pełnoletnia, to w procesie działa ona sama lub przez swojego pełnomocnika. W tym wpisie wyjaśniłem kto może być Twoim pełnomocnikiem.

Oprócz ww. żądania głównego pozew może zawierać szereg innych wniosków, przykładowo o:

1. rozpoznanie sprawy pod nieobecność powoda (ważna uwaga brak takiego wniosku może doprowadzić do zawieszenia postępowania przez sąd),
2. zwrócenie się przez sąd do różnych instytucji – np. do urzędu skarbowego lub ZUSu w celu uzyskania dokumentów świadczących o możliwościach zarobkowych zobowiązanego do alimentów,
3. zasądzenie kosztów postępowania (ważna uwaga osoba dochodząca alimentów jest zwolniona od kosztów – nie musi uiszczać opłaty),
4. ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Oczywiście pozew musisz też należycie uzasadnić. Czyli opisać sądowi swoją sytuację, podać Twoje usprawiedliwione potrzeby i ich wysokość, a także powinieneś wskazać sądowi jakie są możliwości zarobkowe zobowiązanego do alimentów. Wszystkie Twoje twierdzenia powinieneś poprzeć odpowiednimi dowodami (zeznaniami świadków, fakturami, potwierdzeniami przelewów czy innymi dokumentami).

Wniosek o zabezpieczenie

W pozwie można zawrzeć również wniosek o zabezpieczenie powództwa. Jeżeli sformułujesz go w sposób prawidłowy i należycie uzasadnisz, żądane alimenty mogą być płatne już od dnia wniesienia pozwu.

Szczegółowo o wniosku o zabezpieczenie napiszę w kolejnym wpisie.

Napisałem pozew i co dalej

Po przygotowaniu pozwu w sposób opisany powyżej powinieneś wydrukować go w dwóch egzemplarzach (jeden dla sądu i jeden dla pozwanego), podpisać, skompletować wszystkie jego załączniki i złożyć osobiście lub wysłać do właściwego sądu.

O tym, który sąd jest właściwy w sprawach o alimenty napiszę w kolejnym wpisie.

W kolejnym wpisie wyjaśnię natomiast jakie dokumenty powinny stanowić załączniki do pozwu.

Po złożeniu pozwu pozostaje nam czekać na pismo z sądu. Będzie ono zawierało najprawdopodobniej wezwanie na termin rozprawy oraz pismo (odpowiedź na pozew) złożoną przez pozwanego.

Jesteś pozwanym – przygotuj odpowiedź na pozew

Jeżeli zostałeś pozwany o alimenty, to po dopełnieniu wyżej wymienionych formalności przez powoda powinieneś spodziewać się pisma z sądu. Będzie ono zawierało najprawdopodobniej trzy rzeczy.

Przede wszystkim będzie to wezwanie na termin rozprawy pod rygorem pominięcia dowodu z przesłuchania. Ważna uwaga zapisz sobie termin i pamiętaj, aby stawić się na rozprawę – w przypadku Twojego niestawiennictwa i nie zajęcia stanowiska na piśmie sąd może wydać wyrok zaoczny (uwzględnić powództwo o alimenty w całości).

Po drugie w kopercie znajdziesz pozew i najprawdopodobniej wraz z nim wezwanie do złożenia odpowiedzi na pozew w terminie 14 dni od dnia doręczenia korespondencji z sądu.

W odpowiedzi na pozew powinieneś przede wszystkim podać swoje stanowisko w sprawie. Przykładowo:

W odpowiedzi na pozew z 13 stycznia 2017 roku  wnoszę o oddalenie powództwa w całości.

lub jeżeli częściowo zgadzasz się z powództwem:

W odpowiedzi na pozew z 13 stycznia 2017 roku oświadczam, że uznaję powództwo do kwoty 300 zł i wnoszę o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie.

Warto poważnie przemyśleć drugi z wariantów. Jeżeli istnieją przesłanki do zasądzenia alimentów, to czasami nie warto bronić przegranych pozycji, tak żeby nie wyjść źle przed sądem. Sąd zazwyczaj dobrze odbierze chęć ugodowego załatwienia sprawy z Twojej strony. Może to doprowadzić również do tego, że unikniesz zapłaty kosztów sądowych.

Oprócz podania swojego stanowiska w sprawie powinieneś je należycie uzasadnić. Chodzi o to, żebyś podał:

1. twierdzenia powoda które potwierdzasz (np. stopień pokrewieństwa, datę urodzenia dziecka lub inne okoliczności),
2. okoliczności, z którymi się nie zgadzasz (np. część wydatków, albo Twoje możliwości zarobkowe),
3. inne okoliczności, które uważasz za istotne (oczywiście jeżeli dotyczą obowiązku alimentacyjnego).

Wszystkie twierdzenia, które podajesz powinny zostać poparte odpowiednimi dowodami.

Tak przygotowane pismo drukujesz w dwóch egzemplarzach, podpisujesz, kompletujesz wszystkie załączniki i wysyłasz (w dwóch egzemplarzach – po jednym dla sądu i powoda) składasz do sądu w odpowiednim terminie.

Rozprawa – spotkanie w sądzie po wymianie pism

W końcu, po wymianie pism i przygotowaniu rozprawy dojdzie do spotkania stron w sądzie. Sąd będzie nakłaniał do zawarcia ugody (ma taki obowiązek), strony jednak nie muszą zawrzeć porozumienia.

Jeżei do ugody nie dojdzie, to zacznie się prowadzenie postępowania dowodowego. W pierwszej kolejności zostaną przesłuchani świadkowie (jeżeli taki dowód został zawnioskowany przez strony), a dopiero później – jako ostatni dowód w sprawie – sąd przesłucha strony. Podczas przesłuchania sąd będzie dopytywał o wszystkie okoliczności podane w pismach procesowych. Głównie w zainteresowaniu sądu pozostanie koszty utrzymania uprawnionego oraz możliwości finansowe zobowiązanego, czyli to od czego zależy wysokość alimentów.

Wyrok i apelacja

Po przeprowadzeniu rozprawy sąd wyda wyrok w sprawie. Na podstawie przeprowadzanego postępowania dowodowego określi, czy alimenty się należą, a jeżeli tak to w jakiej wysokości. Na rozprawie sąd poda ustne motywy rozstrzygnięcia – pokrótce wyjaśni czym kierował się podejmując taką, a nie inną decyzję.

Jeżeli nie zgadzasz się z zapadłym rozstrzygnięciem masz prawo do apelacji. W tym celu powinieneś złożyć – w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku – pisemny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ważna uwaga termin ten jest nieprzywracalny.

W momencie, gdy otrzymasz z sądu przesyłkę zawierającą wyrok wraz z uzasadnieniem masz 14 dni na złożenie apelacji. Ważna uwaga jeżeli w tym terminie nie złożysz apelacji, to wyrok sądu I instancji stanie się prawomocny.

Ważna uwaga jeżeli nie złożyłeś wniosku o uzasadnienie, to w terminie 3 tygodni od dnia ogłoszenia wyroku możesz złożyć apelację.

Podsumowanie

Mam nadzieję, że choć trochę byłem w stanie przybliżyć Wam jak z grubsza wygląda postępowanie o alimenty. Oczywiście każda sprawa jest nieco inna, a w tak krótkim wpisie nie sposób jest uwzględnić wszystkich okoliczności, która może wystąpić. Dlatego proszę – tratujcie ten artykuł bardzo poglądowo.

Inne polecane artykuły

Adwokaci prowadzący bloga www.maszprawo.edu.pl przygotowali również inne artykuły dotyczące spraw rodzinnych, które mamy nadzieję zainteresują naszych czytelników. Poniżej przedstawiamy niektóre z nich:

• Podwyższenie lub obniżenie alimentów
• Odpowiedzialność karna za niepłacenie alimentów
• Zatrzymanie prawa jazdy za niepłacenie alimentów
• Kontakty z dzieckiem nie odbywają się lub odbywają się nieprawidłowo z winy drugiego rodzica

*****

Prawnicy kancelarii prowadzą dla Klientów sprawy alimentacyjne. W razie jakichkolwiek wątpliwości służą pomocą. Kontakt możliwy jest za pomocą formularza kontaktowego:

[contact-form-7]

Artykuł Jak wygląda sprawa o alimenty pochodzi z serwisu MASZ PRAWO.